Σήμερα 5 Μαρτίου 2023, Κυριακή της Ορθοδοξίας, κατά την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει την αναστήλωση των ιερών εικόνων, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος ιερούργησε στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοδώρων Θηβών, με τη συμμετοχή πολυπληθούς εκκλησιάσματος.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στην αναστήλωση των ιερών εικόνων και τόνισε ότι με αφορμή αυτό το γεγονός εορτάζουμε ευρύτερα και σε βάθος το θρίαμβο της ακριβούς πίστεως επί όλων των αιρέσεων. Η  αίρεση νοθεύει και αλλοιώνει τη σώζουσα αλήθεια που αποτυπώνεται στην Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. Χωρίς Ορθοδοξία δεν έχουμε Ορθοπραξία: σωστή πράξη και σωστή ζωή. Ανέφερε ότι οι εικόνες δεν είναι απλά ξύλα, χρώματα και ψηφίδες αλλά είναι έκφραση του καθολικού βιώματος πίστεως.

Και τόνισε ότι το μήνυμα της σημερινής εορτής είναι η αναστήλωση της δικής μας εικόνας. Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι ο άνθρωπος πλάσθηκε  «κατ’ εικόνα» Θεού για να φθάσει στο «καθ’ ομοίωσιν». Θα πρέπει να αναστηλώσουμε τη δική μας εικόνα και να την τοποθετήσουμε στη δοξασμένη θέση που της αρμόζει. Τέλος, ο Σεβασμιώτατος εκφράζοντας τον πόνο όλων για το πολύνεκρο δυστύχημα στα Τέμπη, ευχήθηκε ο Θεός να αναπαύει τις ψυχές των αδελφών μας που έχασαν τη ζωή τους και να δίνει ενίσχυση και παρηγορία στις οικογένειές τους, και ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

Στη συνέχεια τελέσθηκε το ιερό Μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στην περιοχή των Τεμπών.

Κατόπιν, έλαβε χώρα η λιτάνευση των ιερών εικόνων πέριξ του Ιερού Ναού με προεξάρχοντα τον Σεβασμιώτατο, πλαισιούμενο από τους ιερείς και τον πιστό λαό του Θεού, που κρατούσε στα χέρια του εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων και ο Σεβασμιώτατος ανέγνωσε το Συνοδικό της Ορθοδοξίας, την απόφαση της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που αναφέρεται στην προσκύνηση των ιερών εικόνων.

Προ του «Δι’ ευχών» ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε αναγνώστη τον κ. Θεόδωρο Γρεασίδη.

Η Α΄ Στάση των Χαιρετισμών στην Υπεραγία Θεοτόκο εψάλη χθες, Παρασκευή 3 Μαρτίου 2023, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Λεβαδείας με τη συμμετοχή του Βυζαντινού Χορού του Μουσικού Σχολείου Λιβαδειάς. Οι μαθητές και μαθήτριες που αποτελούν το Βυζαντινό Χορό του Μουσικού Σχολείου έψαλαν στην ακολουθία των Χαιρετισμών υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής του Σχολείου κ. Γεωργίου Φρέσσα.

Στην ακολουθία των Χαιρετισμών χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος, ο οποίος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στην Παναγία και στο ρόλο Της στο Σχέδιο της Θείας Οικονομίας, προς την οποία καταφεύγουν οι πιστοί για να μεσιτεύσει στον Υιό Της Κύριο Ιησού Χριστό. Ο Σεβασμιώτατος  εξέφρασε τη χαρά του που έψαλαν τα παιδιά του Μουσικού Σχολείου, τα οποία ευχαρίστησε και τους ευχήθηκε καλή πρόοδο. Επίσης, ευχαρίστησε τον Καθηγητή τους κ. Γεώργιο Φρέσσα, τη Διευθύντρια του Σχολείου και συνολικά το Μουσικό Σχολείο για το έργο που επιτελεί. Στο τέλος, ο Σεβασμιώτατος ως ευλογία πρόσφερε στα παιδιά από ένα βιβλιαράκι με την Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου (κείμενο και μετάφραση).

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ,

ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ

Ο παπα-Εφραίμ Κατουνακιώτης γεννήθηκε το 1912 στο Αμπελοχώρι Θηβών. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης Παπανικήτας και η μητέρα του Βικτωρία. Το κοσμικό όνομά του ήταν Ευάγγελος. Στη Θήβα, όπου είχε μετακομίσει η οικογένεια του, σε σπιτικό κοντά στον περικαλλή Ναό της Μεγάλης Παναγίας τελείωσε το Γυμνάσιο αλλά η Χάρις του Θεού έκλεινε στον Ευάγγελο τις κοσμικές θύρες της αποκατάστασης.

Η ζωή του Ευάγγελου ήταν καλογερική. Αγωνιζόταν πνευματικά με την ευχή του Ιησού, τις μετάνοιες, την νηστεία και κυρίως με την υπακοή. Η μητέρα του αξιώθηκε να λάβει πληροφορία από τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο ότι το θέλημα του υιού της να γίνει μοναχός ήταν και θέλημα Θεού και πως ο Ευάγγελος θα τιμήσει την μοναχική ζωή! Στη Θήβα γνώρισε τους Μοναχούς και μετέπειτα Γεροντάδες του τον Eφραίμ και τον Νικηφόρο που κατάγονταν από το Πυρί, προάστιο της πόλης.

Την 14η Σεπτεμβρίου 1933 ο Ευάγγελος άφησε τον κόσμο ήλθε στην έρημο του Αγίου Όρους στα Κατουνάκια, στο Ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου και έβαλε μετάνοια στην συνοδεία των Γεροντάδων Εφραίμ και Νικηφόρου. Μετά την δοκιμασία του εκάρη μικρόσχημος μοναχός με το όνομα Λογγίνος. Το 1935 έγινε μεγαλόσχημος μοναχός από τον Γέροντα του Νικηφόρο και έλαβε το όνομα Εφραίμ. Τον επόμενο χρόνο χειροτονήθηκε Ιερέας.

Αξιώθηκε να γνωρίσει τον “πρύτανη” της ησυχαστικής ζωής τον διορατικό, προορατικό και νέο Άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή (1898 -1959) και συνδέθηκε πνευματικά μαζί του με την ευλογία του Γέροντά του Νικηφόρου. Ο Γέροντας Ιωσήφ με την σειρά του είχε διδαχθεί την απλανή πνευματική ζωή από τους περίφημους ησυχαστές μοναχό Καλλίνικο και Ιερομόναχο Δανιήλ.

Ο Όσιος Εφραίμ διαχώρισε την γνήσια υπακοή από την “αρρωστημένη” συμβουλεύοντας κοινοβιάτη μοναχό να κάνει υπακοή στον Γέροντα του όχι σαν “ζώο”, αλλά από αγάπη και ζήλο Θεού.

Ο άγιος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής έδωσε ένα πρόγραμμα ησυχαστικής ζωής στον παπα-Εφραίμ, για να καλλιεργεί την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησoν με», ώστε να έχει “φυλακή των αισθήσεων” και τον οδήγησε στην κάθαρση της καρδίας και τον θείο φωτισμό.

Ο παπα-Εφραίμ με την ευλογία του Γέροντος Ιωσήφ εντρύφησε στην «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών» και ελάμβανε τις συμβουλές των Νηπτικών Πατέρων για τον αγώνα του.

Το 1973 εκοιμήθη ο Γέροντάς του Ιερομόναχος Νικηφόρος (ο Θηβαίος). Το 1980 τήρησε την εντολή του Γέροντος Ιωσήφ να αποκτήσει Συνοδεία μετά τον θάνατο του παπα-Νικηφόρου.

Ο Όσιος Εφραίμ πολέμησε τον μεγάλο εχθρό της πνευματικής ζωής την κενοδοξία. Οι θυσίες του γίνονταν για τον Χριστό καί όχι για προσδοκώμενο έπαινο από τους ανθρώπους.

Κάποτε ένας νέος ζήτησε από καλογέρι του παπα-Εφραίμ μία εικονίτσα από το κελί του Γέροντα. Ο μοναχός πήρε ευλογία από τον παπα-Εφραίμ να την δώσει και μόλις ο νέος άρχισε να σκέφτεται πονηρά και με τον λογισμό, πως θα κάνει επίδειξη στην πόλη του με την εικονίτσα, πού θα του έδινε ο παπα-Εφραίμ, ο μακαριστός άγιος γέροντας πήρε πληροφορία από τον Θεό και έδωσε εντολή να μη δοθεί το εικονάκι.

Η θ. Λειτουργία για τον παπα-Εφραίμ ήταν συγκλονιστικό και βιωματικό γεγονός. Είχε εκμυστηρευθεί σε Ιερομόναχο πνευματικό φίλο του ότι από την πρώτη θεία Λειτουργία που τέλεσε, έβλεπε αισθητά την Χάρη του Θεού να μεταβάλλει τα Τίμια Δώρα! Μάλιστα, μετά τον καθαγιασμό των τιμίων δώρων, έβλεπε τον ίδιο τον Χριστό μέσα στο δισκάριο και ήταν αδύνατον να συγκρατήσει τα δάκρυα του, όταν έφθανε στο τεμαχισμό του Σώματος του Χριστού. Έβρεχε με τα δάκρυα του το Αντιμήνσιο κατά την θεία Λειτουργία και έβλεπε δεξιά και αριστερά τους αγγέλους να συλλειτουργούν!

Ήταν κοσμημένος με το διορατικό χάρισμα και έβλεπε την πνευματική κατάσταση κάθε κληρικού ή μοναχού και έδιδε τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα για την πρόοδο στην πνευματική ζωή.

Η Χάρις του Θεού είχε κοσμήσει τον παπα-Εφραίμ και με το προορατικό χάρισμα, γι΄ αυτό και έβλεπε καταστάσεις που έρχονταν (όπως ο σεισμός του 1977 στην Θεσσαλονίκη), αλλά και πολλές φορές είχε προσφωνήσει λαϊκούς ακόμα και μικρά παιδιά με τα ονόματα πού έλαβαν μετά από χρόνια στην μοναχική τους Κουρά!

Μάλιστα, κάποιος φοιτητής έστειλε μία επιστολή στον μακαριστό Γέροντα και έλαβε απάντηση από τον παπα-Εφραίμ, που του περιέγραφε με λεπτομέρειες την πνευματική του κατάσταση ακόμα και καταστάσεις στον χώρο που διέμενε ο φοιτητής χωρίς αυτός να τις έχει προαναφέρει.

Κάποτε άγνωστοι μεταξύ τους κληρικοί συναντήθηκαν στον δρόμο για τα Κατουνάκια και όταν έφτασαν στον παπα-Εφραίμ, ο μακαριστός άγιος Γέροντας άρχισε να επιπλήττει έναν από τους “κληρικούς”, πώς δεν είναι παπάς αλλά μασόνος, πού έβαλε ράσο, για να κατασκοπεύσει το Άγιον Όρος… Ο μασόνος παραδέχτηκε την ραδιουργία του.

Κάποτε ένας Ηγούμενος, δύο θεολόγοι και ένας φοιτητής ζήτησαν από τον παπα-Εφραίμ να τους εξηγήσει την ευωδιά των αγίων λειψάνων. Ο Γέροντας έσκυψε το κεφάλι του στο μέρος της καρδιάς και προσευχόταν. Ο τόπος γέμισε ευωδιά και ο παπα-Εφραίμ τους είπε πως επειδή δεν μπορούσε ο ίδιος να το εξηγήσει παρακάλεσε τον Θεό να απαντήσει στους συνομιλητές.

Αισθανόταν τις αμαρτίες σαν δυσοσμία. Κάποιος Επίσκοπος μέσω τρίτου ρώτησε τον μακαριστό άγιο Γέροντα για κάποιο σοβαρό εκκλησιολογικό θέμα. Ο Γέροντας έκανε προσευχή, για να τον πληροφορήσει ο Θεός και τότε ξεχύθηκε μία δυσωδία με γεύση ξινή, αλμυρή και πικρή, πού τον γέμισε με αποτροπιασμό.

Η παρακαταθήκη του μακαριστού Γέροντα  για την ενότητα των Ορθοδόξων ήταν σαφής: «το σχίσμα εύκολα γίνεται, η ένωση είναι δύσκολος».

Αναδείχθηκε με την Χάρη του Θεού και πρακτικός οδηγός στην ποιμαντική του γάμου και της οικογενείας, γιατί βοήθησε πολλούς νέους να καταλήξουν στον γάμο χωρίς να τους πιέσει γι’ αυτό αλλά και οι επιστολές του, πού σώζονται, αποτελούν πνευματική παρακαταθήκη και «σχολή γονέων» χωρίς ψυχολογικές και φιλοσοφικές θεωρίες για τις αγωνιζόμενες πνευματικά οικογένειες.

Το 1996 ο παπα-Εφραίμ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε ακινησία. Δεν γόγγυσε καθόλου αλλά δοξολογούσε τον Θεό αφήνοντας άγιο παράδειγμα σε μας για την αντιμετώπιση των ασθενειών.

Στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998 ο Γέροντας π. Εφραίμ Κατουνακιώτης ο “θρύλος” του Αγίου Όρους παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του στα χέρια του Δημιουργού του, που υπηρέτησε από την νεότητα του.

Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού  Πατριαρχείου προέβη στην αναμενόμενη  Αγιοκατάταξή του την 9η/3/2020 μαζί με τον Άγιο Γέροντα και καθοδηγητή του, Όσιο Ιωσήφ το Σπηλαιώτη και τον Όσιο Δανιήλ τον Κατουνακιώτη.

Επιμέλεια κειμένου π. Γεώργιος Τουλουμάκος, Εφημέριος Ιερού Ναού Μεγάλης Παναγίας-Αγ.Δημητρίου Θηβών

Την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2023 η Εκκλησία μας τίμησε τη μνήμη του Οσίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη, ο οποίος γεννήθηκε στο Αμπελοχώρι Θηβών, όπου έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του καθώς και στην πόλη των Θηβών μέχρι την αναχώρησή του για το Άγιον Όρος, όπου ασκήτευσε μέχρι την οσιακή κοίμησή του στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998. Επειδή η μνήμη του Οσίου (27 Φεβρουαρίου) φέτος συνέπεσε την Καθαρά Δευτέρα, εορτάσθηκε την Κυριακή της Τυρινής.

Έτσι, το πρωί της Κυριακής 26 Φεβρουαρίου τιμήθηκε η μνήμη του Οσίου στη γενέτειρά του και στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Κυρίου Αμπελοχωρίου, όπου τελέστηκε η Θεία Λειτουργία από τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Γεώργιο. Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στο ευαγγέλιο της ημέρας. Ανέλυσε τη σημασία της νηστείας, η οποία δεν είναι σωματοκτόνος αλλά παθοκτόνος, τονίζοντας ότι η νηστεία θα πρέπει να είναι ευάρεστη στο Θεό. Ευχήθηκε στους πιστούς ο Όσιος Εφραίμ να πρεσβεύει για όλους στον Κύριο και με υγεία, δύναμη και πνευματικό αγώνα να διέλθουν το στάδιο της Αγίας Τεσσαρακοστής.

Τη μνήμη του Οσίου Εφραίμ τίμησε και ο Ιερός Ναός της Μεγάλης Παναγίας – Αγίου Δημητρίου Θηβών, πλησίον του οποίου ήταν το σπίτι που πέρασε τα εφηβικά του χρόνια ο Όσιος. Στον Εσπερινό, που τελέστηκε το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος. Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στη ζωή του Οσίου Εφραίμ και στη μεγάλη αγάπη που είχε στο Θεό και ευχήθηκε στους πιστούς δια πρεσβειών του Οσίου καλή Αγία Τεσσαρακοστή.

Το εσπέρας της Κυριακής 26 Φεβρουαρίου ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον Κατανυκτικό Εσπερινό της συγχωρήσεως στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Λεβαδείας με τη συμμετοχή των ιερέων της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Το θείο λόγο κήρυξε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Μαυρομματίου πανοσ. αρχιμ. π. Σιλουανός Πεπονάκης, ο οποίος αναφέρθηκε στον Όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη ως πρότυπο μετάνοιας και υπακοής. Στο τέλος, ο Σεβασμιώτατος, αφού ζήτησε συγχώρεση από όλους κι έδωσε συγχώρεση σε όλους, ευχήθηκε καλή δύναμη στο στάδιο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, το Ιερό Προσκύνημα «ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΝΟΣ Ο ΛΕΒΑΔΕΥΣ», της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος, στην πόλη της Λειβαδιάς, οργάνωσε εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν και μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Ρηγίνου, Επισκόπου Σκοπέλου, με την ευκαιρία της ιερής μνήμης του.

Την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου ε.έ. πραγματοποιήθηκε Εσπερίδα, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από τη Συνθήκη της Λωζάνης, με θέμα: «100 χρόνια από τη Συνθήκη της Λωζάνης: Ανιχνεύοντας τη δημιουργία της σύγχρονης Ελλάδας», με τρεις εισηγήσεις.

Στην σύντομη προσλαλιά του ο εφημέριος του Προσκυνήματος π. Αλέξιος Σαμαρτζής ανέφερε ότι: «Το τραύμα του 1922 παραμένει στην πραγματικότητα μέχρι και σήμερα αθεράπευτο και βαθύ, και γίνεται ακόμα πιο επώδυνο και μελαγχολικό, καθώς η σύγχρονη ιστορική έρευνα αναδεικνύει με ενάργεια ότι η τραγική κατάληξη της Μικρασιατικής Εκστρατείας δεν υπήρξε ούτε αναπόφευκτη, ούτε νομοτελειακή, όπως πασχίζουν να μας πείσουν και σήμερα, τόσο η εθνομηδενιστική ιστοριογραφία όσο και οι επίγονοι του μικροελλαδισμού. Στη σημερινή μας εκδήλωση ανιχνεύουμε τη Συνθήκη της Λωζάνης με τρεις εξαιρετικούς και ειδικούς προσκεκλημένους – ομιλητές, της συνθήκης που υπογράφηκε τότε, πριν 100 χρόνια, στο πλαίσιο μιας πολεμικής ήττας και μιας τεράστιας ανθρωπιστικής καταστροφής και προσφυγικής μετακίνησης».

Στη συνέχεια απηύθυνε θερμό χαιρετισμό ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας  κ. Γεώργιος, ο οποίος μεταξύ των άλλων ανέφερε, ότι η Συνθήκη της Λωζάνης αποτελεί όντως ορόσημο στη νεώτερη ιστορία μας. Υπογράφτηκε ύστερα από μια μεγάλη εθνική καταστροφή, τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922. Μέσα από αυτή τη συνθήκη η ηττημένη Ελλάδα προσπάθησε να διαχειρισθεί τις τραγικές συνέπειες της ήττας, της προσφυγιάς με όλα τα θλιβερά επακόλουθα. Είναι άκρως επίκαιρη και επιτυχής η επιλογή του θέματος της αποψινής εσπερίδας και αξίζει στον π. Αλέξιο και τους συνεργάτες του κάθε έπαινος για την πρωτοβουλία αυτή.

Οι τρεις ομιλητές φώτισαν διαφορετικές πλευρές της Συνθήκης που υπογράφτηκε πριν 100 χρόνια, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, και καθόρισε τα γεωγραφικά σύνορα της σύγχρονης Ελλάδας, την πληθυσμιακή σύνθεσή της, την πολιτιστική της ταυτότητα, την κοινωνική και πολιτική της ζωή.

Ο συγγραφέας κ. Κώστας Χατζηαντωνίου παρουσίασε το διπλωματικό και γεωπολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο υπογράφτηκε η προγενέστερη Συνθήκη των Σεβρών, μια ιδεώδης ισορροπία δικαίου και ισχύος, όπως την χαρακτήρισε.

 Ο συγγραφέας κ. Γιώργος Καραμπελιάς ανάδειξε τις δυσμενείς εξελίξεις μετά τις μοιραίες εκλογές του 1920 που οδήγησαν στη Μικρασιατική Καταστροφή και τις ρυθμίσεις που προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάνης.

Τέλος ο διεθνολόγος κ. Αλέξανδρος Δρίβας παρουσίασε τη λειτουργία της Συνθήκης σήμερα, ως ισχυρό νομικό οπλοστάσιο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας απέναντι σε γεωπολιτικούς αναθεωρητισμούς και εξωτερικές επιβουλές. Η Εσπερίδα ολοκληρώθηκε, με επιτυχία, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού μετά από δυόμισι ώρες, με ερωτήσεις προς τους ομιλητές και συζήτηση.

Την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, εψάλη Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ Ιερωνύμου και συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσοστόμου και Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος κ. Γεωργίου. Κατά τη διάρκεια του Εσπερινού, ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος, αφού καλωσόρισε τον Μακαριώτατο και τον Μητροπολίτη Χαλκίδος, αναφέρθηκε εν συντομία στο ιστορικό της θεμελίωσης του νεόδμητου Προσκυνηματικού Ναού του Αγίου Ρηγίνου του Λεβαδέως από τα τίμια χέρια του προκατόχου του και νυν Προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας κ.κ. Ιερωνύμου.  Με αφορμή δε τη συμπλήρωση 15 ετών από την εκλογή του κ. Ιερωνύμου στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, ο Ποιμενάρχης της Βοιωτικής Εκκλησίας παρέδωσε στον Μακαριώτατο ένα συμβολικό ενθύμιο – ασημένιο δίσκο με την εξής αφιέρωση: «Εις τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον με την συμπλήρωσιν δεκαπενταετούς ευκλεούς Αρχιεπισκοπείας (7/2/2008 – 7/2/2023) η κατά Βοιωτίαν Εκκλησία ευγνωμονούσα προσφέρει βαθυσεβάστως και υιϊκώς».

Στην αντιφώνησή του ο Μακαριώτατος ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος για τα καλά του λόγια και το δώρο προς το πρόσωπό του, καθώς του θύμισε την διακονία του στην Βοιωτική Εκκλησία. Παίρνοντας αφορμή από την Ευαγγελική ρήση «ο ποιήσας και διδάξας», ο κ. Ιερώνυμος ανέφερε ότι πρώτα θα ποιήσουμε και μετά θα διδάξουμε στα πλαίσια της διακονίας μας. Όταν συμβαίνει το  αντίστροφο φανερώνει ότι υπάρχει πρόβλημα.

Τον θείο λόγο εκήρυξε ο Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος αναφερόμενος στη βιοτή του Αγίου Ρηγίνου και στη σύνδεση της Λιβαδειάς και της Σκοπέλου διά μέσου του αγίου.

Στο τέλος του Εσπερινού ο π. Αλέξιος, πνευματικό παιδί του Μακαριωτάτου, αφού αναφέρθηκε στο πρόσωπο πρωθιεράρχου με υιϊκά αισθήματα ευγνωμοσύνης, παρέδωσε στον Αρχιεπίσκοπο, εκ μέρους της Δ.Ε. του Ιερού Προσκυνήματος, ένα πιστό αντίγραφο της Ιεράς Εικόνος του Αγίου Ρηγίνου.

Την κυριώνυμο ημέρα 25 Φεβρουαρίου, στον πανηγυρικό όρθρο χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, ο οποίος προέστη  στη Θεία Λειτουργία και εκήρυξε τον θείο λόγο. Ο κ. Χρυσόστομος, παίρνοντας αφορμή από την συμμετοχή του αγίου Ρηγίνου στην Σύνοδο της Σαρδικής (343 μ.Χ.), προσέγγισε το πνεύμα της Θεολογίας των Πατέρων της Συνόδου, μεταξύ αυτών και του εορταζομένου αγίου μας. Στην  Σύνοδο αυτή ο άγιος Ρηγίνος με βάσιμα και σταθερά επιχειρήματα καταπολέμησε αυτούς που αρνούνταν την Θεότητα του Δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, έχοντας ως ακλόνητο στήριγμα τα χωρία της Αγίας Γραφής και την Ομολογία της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Ο Μητροπολίτης Χαλκίδος ανέφερε επίσης ότι η τιμή προς τους αγίους αποτελεί και τιμή προς το  κατ’εικόνα Θεού ανθρώπινο πρόσωπο. Το ζητούμενο από εμάς τους χριστιανούς είναι να μιμηθούμε τους αγίους, όπως και τον άγιο Ρηγίνο, και να φθάσουμε στο καθ’ομοίωση, δηλαδή να καταστούμε κατά χάριν θεοί.

Εκ του Ιερού Προσκυνήματος

Πρόθυμα ανταποκρίθηκαν οι πιστοί της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος στο κάλεσμα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για συγκέντρωση ανθρωπιστικού υλικού για τους σεισμόπληκτους συνανθρώπους μας της Τουρκίας και της Συρίας.

Η συγκέντρωση της βοήθειας πραγματοποιήθηκε μέσω των Ενοριών της Μητροπολιτικής μας επαρχίας και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στις πόλεις της Λεβαδείας και της Θήβας, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Λεβαδείας και στα Γραφεία της Μητροπόλεως στη Θήβα αντίστοιχα, όπου έγινε ο διαχωρισμός και η συσκευασία ανά είδος. Συγκεντρώθηκαν συνολικά 14 τόνοι τροφίμων (γάλατα μακράς διαρκείας, ζυμαρικά, ρύζι, όσπρια, εμφιαλωμένα νερά) και κλινοσκεπασμάτων, τα οποία μεταφέρθηκαν στη Φιλανθρωπική Οργάνωση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών «Αποστολή», προκειμένου στη συνέχεια, διά των υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών, να αποσταλούν στις πληγείσες περιοχές της Τουρκίας και της Συρίας.

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος εκφράζει τις ευχαριστίες του προς άπαντα το λαό της επαρχίας μας για την ανταπόκρισή του, παρά τις δύσκολες ημέρες που διανύουμε, στο κάλεσμα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας, για την ανακούφιση των αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας, που επλήγησαν από τον καταστρεπτικό σεισμό, καθώς και σε όσους βοήθησαν στη συγκέντρωση και μεταφορά του ανθρωπιστικού υλικού, και καλεί όλους μας να έχουμε στις προσευχές μας τους πληγέντες συνανθρώπους μας να τους δίνει ο Πανάγαθος Θεός υπομονή και δύναμη να αντέξουν.

Στις 25 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ρηγίνου του Λεβαδέως.

Ο Άγιος Ρηγίνος, γεννήθηκε στη Λιβαδειά, περί τα τέλη του 3ου, με αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνος. Οι γονείς του ήταν πιστοί χριστιανοί και την πίστη τους αυτή μεταφύτεψαν και στην καρδιά του μικρού Ρηγίνου. Στη Λιβαδειά έμαθε τα πρώτα του γράμματα, και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τις επιστήμες της εποχής του, τη Φιλοσοφία, τη Ρητορική και τη Θεολογία. Ο Θεός αξίωσε τον Άγιο να θαυματουργεί, από τα νεανικά του χρόνια, όταν βρισκόταν ακόμη στη γενέτειρά του. Το 325 ακολούθησε το θείο του Αχίλλιο επίσκοπο Λαρίσης στη Νίκαια, όπoυ ο Άγιος Αχίλλιος έλαβε μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο. Στη συνέχεια στάλθηκε από τον επίσκοπο θείο του στη Σκόπελο, για να στερεώσει και εκεί την Ορθόδοξη πίστη, η οποία κλονιζόταν από τις πλάνες των αιρετικών και τη μανία των ειδωλολατρών. Εκεί ο Άγιος ανέπτυξε σπουδαία φιλανθρωπική δράση και ανέσυρε από το σκοτάδι της αιρέσεως τους κατοίκους του νησιού. Όταν κοιμήθηκε ο επίσκοπος Σκοπέλου, ο κλήρος και ο λαός ομόφωνα εξέλεξαν Ποιμενάρχη τους τον Άγιο Ρηγίνο. Το 347 έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Σαρδικής (Βουλγαρία) στην οποία συμμετείχαν 300 περίπου Ορθόδοξοι επίσκοποι και 70 αιρετικοί. Στη Σύνοδο αυτή ο Άγιος διέπρεψε και κατετρόπωσε με αγιογραφικές αποδείξεις τους οπαδούς του Αρείου, οι οποίοι και απεχώρησαν πριν τη λήξη των εργασιών της Συνόδου. Ο Άγιος επέστρεψε στη Σκόπελο, όπου έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από το ποίμνιο του. Αλλά η ειρήνη της Εκκλησίας διασαλεύτηκε και πάλι με την άνοδο στον θρόνο του Ιουλιανού του Παραβάτου. Σφοδροί διωγμοί κατά των xριστιανών άρχισαν. Μεταξύ των πρώτων που συνελήφθησαν ήταν ο Άγιος Ρηγίνος. Ο τοπάρχης της Σκοπέλου προσπάθησε με υποσχέσεις και απειλές, να πείσει τον Άγιο να αρνηθεί την πίστη του. Όταν όμως είδε τη σταθερότητα του Αγίου στην πίστη του Χριστού, διέταξε να δαρεί ανελέητα και να οδηγηθεί στη φυλακή. Στις 25 Φεβρουαρίου του 362, ο Άγιος Ρηγίνος οδηγήθηκε για τελευταία φορά στον τοπάρχη. Αφού ομολόγησε πάλι την πίστη του στον Χριστό, με διαταγή του τοπάρχη οι δήμιοι τον τύφλωσαν και στη συνέχεια τον έσυραν στη θέση «Παλαιό Γεφύρι» όπου και τον αποκεφάλισαν. Την νύχτα οι χριστιανοί έθαψαν το σώμα του Αγίου σ’ έναν κοντινό λόφο, στον οποίο σώζεται ως σήμερα ο τάφος του. Τον 12ο αιώνα, ο Γουλιέλμος ο Αγαθός της Σικελίας, μετέφερε τα Λείψανα του Αγίου στην Κύπρο, το δε έτος 1740 μέρη των λειψάνων μετεκομίσθηκαν στη Σκόπελο, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.

Ο Άγιος Ρηγίνος εορτάζεται με μεγαλοπρέπεια στη Σκόπελο, της οποίας είναι και πολιούχος και έχει επιτελέσει μέχρι σήμερα πλήθος θαυμάτων.

Σύμφωνα με την παράδοση Ναός του Αγίου υπήρχε παλιότερα στη Λιβαδειά αλλά κατεστράφη. Στις 15 Ιουλίου 1998 θεμελιώθηκε ο Ιερός Προσκυνηματικός Ναός του Αγίου Ρηγίνου στην πόλη της Λιβαδειάς από τον τότε Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών & Λεβαδείας κ. Ιερώνυμο (νυν Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & πάσης Ελλάδος).

Η μεγαλύτερη ευλογία για τη Βοιωτική γη ήταν η έλευση μέρους των Ιερών Λειψάνων του Αγίου, στις 16 Οκτωβρίου 1999, από την Κύπρο.

Την Κυριακή της Απόκρεω, 19 Φεβρουαρίου 2023, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος τέλεσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Άσκρης. Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της τελικής κρίσης, ενώ στο τέλος ευχήθηκε σε όλους τους πιστούς καλή Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος μετέβη στη Ξηρονομή, όπου ευλόγησε τη βασιλόπιτα του Συλλόγου Ξηρονομαίων, με τη συμμετοχή των αρχών και των κατοίκων του χωριού. Ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη  το Σύλλογο για την ωραία εκδήλωση και ευχήθηκε σε όλους καλή και ευλογημένη χρονιά.

Το απόγευμα της Κυριακής ο Σεβασμιώτατος μετέβη στο Κυριάκι, όπου στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Τιμίου Προδρόμου ευλόγησε τις βασιλόπιτες της Ενορίας, καθώς και του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνασίου με Λυκειακές Τάξεις. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ενορίτες, οι μαθητές και οι μαθήτριες των Σχολείων με τους διευθυντές και τους εκπαιδευτικούς τους. Ο Σεβασμιώτατος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους μαθητές, στους οποίους ευχήθηκε καλή πρόοδο στα μαθήματά τους και τους μοίρασε ως ευλογία εικονίτσες και στυλό, καθώς και με στους εκπαιδευτικούς στους οποίους ευχήθηκε καλή δύναμη στο έργο τους. Επίσης, ο Σεβασμιώτατος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους ενορίτες του Κυριακίου, τους οποίους από παλιά γνωρίζει με τις οικογένειές τους από την πολύχρονη διακονία του στην Ιερά Μονή του Οσίου Λουκά και ευχήθηκε σε όλους καλή χρονιά με υγεία.

Το βράδυ της Κυριακής ο Σεβασμιώτατος συμμετείχε στη συνεστίαση που πραγματοποίησε η Ενορία Ευαγγελιστρίας Λεβαδείας στο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας, με τη συμμετοχή πολλών ενοριτών. Η συνεστίαση αυτή, που γίνεται κάθε χρόνο την Κυριακή της Αποκριάς, είχε καθιερωθεί από τον μακαριστό Εφημέριο της Ενορίας π. Δημήτριο Αργυρίου. Ο Σεβασμιώτατος μίλησε για το νόημα των Αποκρεών και ευχήθηκε σε όλους καλή Μεγάλη Τεσσαρακοστή. 

Επίσης, το απόγευμα του Σαββάτου, παραμονή της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον Εσπερινό στο Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Φιλοθέης, που βρίσκεται εντός του Γραφείου του Οργανισμού Κοινωνικών Δομών της Μητροπόλεως “Η ΑΡΩΓΗ” στη Λιβαδειά, με τη συμμετοχή εθελοντών του Οργανισμού. Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στη ζωή της Αγίας Φιλοθέης και ευχήθηκε σε όλους δύναμη και υγεία με τις πρεσβείες της Αγίας.