ερά Μονή Γενεθλίου τς Θεοτόκου (Πελαγίας)

Σέ ἀπόσταση 6,5 χλμ. ἀπό τό 107o χιλιόμετρο τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν-Λαμίας εἶναι κτισμένη ἡ Ἱερά Μονή Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, ἡ ἐπιλεγομένη Μονή Πελαγίας.

Βρίσκεται ἐπί τοῦ Πτώου ὄρους σέ ὑψόμετρο 560μ. καί σέ ἀπόσταση ἑνός περίπου χιλιομέτρου ἀπό τήν θέση Περδικόβρυση, ὅπου βρίσκονται τά ἐρείπια τοῦ ἱεροῦ τοῦ Πτώου Ἀπόλλωνος (4ος αἰώνας π.Χ.).

Ἱστορικά ἀκράδαντα στοιχεῖα, ὅπως ἐπιγραφή ἤ τοιχογραφίες ἤ γραπτά, δέν ἔχουν βρεθῆ. Ὅλες οἱ πληροφορίες πού ἔχουμε προέρχονται ἀπό τήν παράδοση καί παρουσιάζουν πολλές ἐκδοχές σχετικά μέ τόν χρόνο, ἵδρυση, ἱδρυτή καί ὀνομασία τῆς Μονῆς.

Τό Καθολικό τῆς Ἱερᾶς Μονῆς εἶναι ἀφιερωμένο στήν Γέννηση τῆς Κυρίας Θεοτόκου καί πανηγυρίζει στίς 8 Σεπτεμβρίου. Ὅμως στήν περιοχή εἶναι γνωστή ὡς Ἱερά Μονή Πελαγίας. Διάφορες ἑρμηνεῖες δίδονται σχετικά μέ αὐτό. Μία ἀναφέρεται στήν προφορική παράδοση ὅτι παρουσιάσθηκε ἡ Παναγία στούς ποιμένες τῆς περιοχῆς καί τούς ὑπέδειξε νά ἀνασύρουν ἀπό τό πέλαγος τήν εἰκόνα Της. Ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τό ἐκκλησάκι πού κτίσθηκε πρός τιμή τῆς Παναγίας ἀφιερώθηκε στήν Γέννηση τῆς Παναγίας μέ ἐπώνυμο Πελαγίας, δηλαδή ἀπό τό πέλαγος.

Δεύτερη παράδοση ὅτι κάποια Ρωμαία Πελαγία ἀσκήτευσε ἐδῶ καί ὀνομάσθηκε ἡ Μονή τῆς Πελαγίας.

Ἡ ἐπικρατέστερη ἑρμηνεία, ὅμως, ἀπαντᾶται στά ὑμνογραφικά κείμενα ὅπου συχνά τονίζεται τό πέλαγος τῆς ἀγάπης τῆς Παναγίας γιά τό ἀνθρώπινο γένος καί δή τούς Χριστιανούς, τό πέλαγος τῆς εὐσπλαχνίας, τό πέλαγος τῶν οἰκτιρμῶν, τό πέλαγος τῶν θαυμάτων καί τό πέλαγος τῶν χαρίτων καί ἀρετῶν Της. Οἱ γυναῖκες πού φέρουν τό ὄνομα Πελαγία ἑορτάζουν στίς 8 Σεπτεμβρίου. Αὐτό ἐπιβεβαιώνει τήν ἐπωνυμία τῆς Μονῆς καί τήν διακρίνει ἀπό τά ἄλλα Μοναστήρια τῆς περιοχῆς πού τιμῶνται στήν Γέννηση τῆς Παναγίας μέ ἐπώνυμα Λυκούρεση καί Προστασία τῶν Χριστιανῶν.

Ἡ Ἱερά Μονή φαίνεται ὅτι ἔπαιξε σπουδαῖο ρόλο στόν ἀπελευθερωτικό ἀγώνα τοῦ 1821. Ἡγούμενος αὐτά τά χρόνια ἦταν ὁ Ἱερομόναχος Ἄνθιμος Γεωργίου (1799-1843). Ὅταν οἱ Βαυαροί τό 1833 ἔκλεισαν μέ διάταγμα πάνω ἀπό 400 Μοναστήρια ἡ Ἱερά Μονή Πελαγίας κρίθηκε διατηρητέα, ὅπως φαίνεται σέ ἔγγραφα

πού   βρίσκονται  στά ἀρχεῖα τοῦ Κράτους. Στήν  ἀπογραφή πού ἔγινε  τό  1837  ὑπάρχουν   Μοναχοί   στήν Ἱερά Μονή ἀπό τό 1786.

Τόν Ἰούλιο τοῦ 1868 ἦρθε στήν Μονή ὁ μετέπειτα Ἱερομόναχος Ἀβέρκιος Καρύδης καί ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἄνθισε πάλιν ἡ Μονή, ἀφοῦ ἔφθασε στούς 60 μοναχούς. Μέ τήν εὐλογία τοῦ τότε Μητροπολίτου Ἱερωνύμου Βλαχάκη ἀνοικοδομήθηκε «ἐκ θεμελίων», τό Καθολικόν , τό ὁποῖο εἶχε καταστραφῆ μᾶλλον ἀπό σεισμό. Στήν θέση, λοιπόν, τοῦ προϋπάρχοντος ναοῦ ἀποπερατώθηκε ἡ ἀνοικοδόμηση τοῦ Καθολικοῦ τό 1906·ναός πανύψηλος, ἐπιβλητικός, σταυροειδής, μέ πελεκητή ἑξάπλευρη πέτρα.

Μετά τήν κοίμηση τοῦ Ἱερομονάχου Ἀβερκίου τό 1913 ἀρχίζει ἡ παρακμή, ἡ Μονή μένει ἔρημη καί χρησιμοποιεῖται ὡς καταφύγιο τῶν ποιμένων γιά περίπου 30 χρόνια.

Τόν Ἰούλιο τοῦ 1968 ἡ Γερόντισσα Μακρίνα Τσιροπούλα, μέ τήν εὐλογία τοῦ Μακαριστοῦ κυροῦ Νικοδήμου (1967-1981), ἀνέλαβε τήν ἀνακαίνιση τῆς σχεδόν ἐρειπωμένης Μονῆς, ἀφοῦ παράλληλα ἔκτισε τό παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἀλεξίου ὡς κοιμητήριο, μετέτρεψε ἕναν ἀχυρώνα σέ παρεκκλήσι τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Πελαγίας, φρόντισε γιά τηλέφωνο, δρόμο κλπ. κι ὅλα ὁλομόναχη γιά 19 ὁλόκληρα χρόνια.

Κι ὅταν οἱ δυνάμεις πλέον τήν ἐγκατέλειπαν καί οἱ θερμές προσευχές ἐντείνονταν, τόν Ἰούλιο τοῦ 1987

μιά ἀδελφότητα μέ Καθηγουμένη τήν ἀλησμόνητη καί ἀειμακάριστη Γερόντισσα Φωτεινή Ντέμου (1987-2007)  καί μέ τίς εὐχές καί εὐλογίες τοῦ Μητροπολίτου πρώην Θηβῶν καί Λεβαδείας καί νῦν Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Κυρίου Ἱερωνύμου ἐγκαταστάθηκε στήν Ἱερά Μονή καί ἀνέλαβε νά συνεχίση τήν ἐξωράϊσή της.


 

Ἀπό τήν πανήγυρη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Στά ἀριστερά ὁ οἰκεῖος Μητροπολίτης Θηβῶν καί Λεβαδείας κ. Γεώργιος καί στά δεξιά ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος.

Ἄποψη ἀπό τό ἐσωτερικό τοῦ Καθολικοῦ.

 

Ἡ Πλατυτέρα στήν κόγχη τοῦ Ἱεροῦ.

 

Μετά τήν κοίμηση τῆς Γερόντισσας Φωτεινῆς (2007), τήν ἡγουμενία ἀνέλαβε ἡ Γερόντισσα Σιλουανή.

Σήμερα, μέ τήν εὐλογία καί τίς εὐχές τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχη κ. Κυρίου Γεωργίου, Μητροπολίτου  Θηβῶν  καί Λεβαδείας, συνεχίζουν  νά ἐγκαταβιώνουν στήν Ἱερά Μονή Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου  – Πελαγίας ἀρκετές μοναχές πού ἀγωνίζονται νά   συνεχίσουν τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση μέ τόν ἡσυχαστικό τρόπο ζωῆς. Βασικά διακονήματα τῶν μοναχῶν εἶναι ἡ ἐπιμέλεια καί ἔκδοση τῶν συγγραμμάτων τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί ἁγίου Βλασίου κ. Κυρίου Ἱεροθέου, πού εἶναι καί ὁ πνευματικός πατέρας τῆς Μονῆς, καθώς καί τό ἐκκλησιαστικό χρυσοκέντημα.

 

 

Παρεκκλήσια

 

  • Ἁγίου Ἀλεξίου τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ (17 Μαρτίου).
  • Ἁγίας Πελαγίας τῆς Μάρτυρος (4 Μαΐου).
  • Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ (14 Νοεμβρίου καί τήν Β´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν).
  • Ἁγίου Παντελεήμονος (27 Ἰουλίου).
  • Ἁγίου Νικολάου Σκροπονερίων (6 Δεκεμβρίου).

 

Στοιχεῖα Ἐπικοινωνίας

 

Καθηγουμένη Ἱερᾶς Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας):

Σιλουανή Μοναχή (κατά κόσμον Μαρία Κλεπετούνα)

Τηλέφωνα ἐπικοινωνίας: 2261035135 – 6944504297

FAX: 2261039201

Email: pelagia@pelagia.org

Ἠλεκτρονική σελίδα: www.pelagia.org

Ἡ Ἱερά Μονή πανηγυρίζει στίς 8 Σεπτεμβρίου.

 

 

Facebooktwittergoogle_plus