Η σεπτή Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ψήφοις κανονικαῖς εξέλεξε σήμερα 10 Μαρτίου 2016 τον Πανοσ. Αρχιμανδρίτη κ. Γεώργιο Ρέμπελο, Κληρικό της Τοπικής μας Εκκλησίας ως νέο Μητροπολίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Καρπενησίου.

Κατά τη διαδικασία καταρτίσεως του Τριπρόσωπου των υποψηφίων για την Μητρόπολη Καρπενησίου τα αποτελέσματα είχαν ως εξής: :

1) Αρχιμ. Γεώργιος Ρέμπελος: 63

2) Αρχιμ. Σπυρίδων Κατραμάδος: 34

3) Αρχιμ. Θεόκλητος Ντούλιας: 15

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας νέος Μητροπολίτης Καρπενησίου εξελέγη ο Πανοσ. Αρχιμανδρίτης κ. Γεώργιος Ρέμπελος λαμβάνοντας 62 ψήφους.

Η Απόφαση αυτή ενέπλησε χαράς και αγαλλιάσεως τόσο τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Γεώργιο όσο και τον Ιερό Κλήρο και το πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας.

Ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Καρπενησίου κ. Γεώργιος γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1963 στην Καστέλλα Ευβοίας. Είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τη στρατιωτική του θητεία εκπλήρωσε στην Πολεμική Αεροπορία.

Την 30η Αυγούστου 1988 διορίστηκε Εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση υπηρετώντας μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου 1994 (ημερομηνία που χειροτονήθηκε Κληρικός).

Χειροτονήθηκε διάκονος την 11η Σεπτεμβρίου 1994 στον Ι. Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σχηματαρίου και Πρεσβύτερος την 17η Σεπτεμβρίου 1994 στον Ι. Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δροσιάς υπό του Σεβ. Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας και νυν Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος και πολυσεβάστου πνευματικού μας Πατρός κ.κ. Ιερωνύμου.

Από τον Σεπτέμβριο του 1994 ανέλαβε καθήκοντα Εφημερίου στον Ι. Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σχηματαρίου, όπου υπηρετεί μέχρι και σήμερα, αναπτύσσοντας αξιόλογη δράση.

Έκτοτε εξυπηρετούσε το λειτουργικό, ιεροκηρυκτικό και κατηχητικό έργο της κατά Βοιωτίαν Εκκλησίας έχοντας άριστη συνεργασία με τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Γεώργιο.

Μετά την εκλογή του κ.κ. Ιερωνύμου ως Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος διορίστηκε από το 2008 Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Τέχνης & Μουσικής, της Ειδ. Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικών Μνημείων, Συνεργάτης του Αρχείου της Ιεράς Συνόδου και Γραμματέας παρά τῷ Ἀρχιγραμματεῖ. Τέλος, με την από 10-10-2014 Απόφαση της Ιεράς Συνόδου διορίστηκε Β΄ Γραμματέας και Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος εκτιμώντας τα πολλά προσόντα του π. Γεωργίου, τον διόρισε τον Ιούνιο του 2012 Αρχιερατικό Επίτροπο της Αρχιερατικής Περιφέρειας Τανάγρας και του ανέθεσε καθήκοντα Πνευματικού στις Γυναικείες Φυλακές Ελεώνος Θηβών.

Η διακονία του πατρός Γεωργίου υπήρξε γόνιμη και καρποφόρα και εργάστηκε αόκνως για τον ευαγγελισμό του λαού μας και έφερε επιτυχώς σε πέρας κάθε αποστολή που του ανετέθη από την Τοπική μας Εκκλησία.

Ένα δείγμα του υψηλού ιερατικού ήθους του νέου Μητροπολίτου Καρπενησίου είναι ότι αμέσως μετά την εκλογή του επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον προκάτοχο του πρώην Μητροπολίτη Καρπενησίου κ. Νικόλαο για να του υποβάλει τα σέβη και την υιική του αγάπη και να ζητήσει τις ευχές του.

Αξιοσημείωτο, επίσης είναι ότι στο Σχηματάρι, όπου επί σειρά ετών υπηρέτησε ο π. Γεώργιος μεγάλο μέρος του πληθυσμού κατάγεται από την περιοχή των Αγράφων Ευρυτανίας, περιοχή την οποία επισκεπτόταν αρκετές φορές με ενορίτες του . Έτσι ο νέος ιεράρχης έχει πρόγευση και εκ των προτέρων επαφή με το ποίμνιο, το οποίο καλείται να διακονήσει.

Ο Επίσκοπος της Βοιωτικής Εκκλησίας, ο Ιερός Κλήρος και το πλήρωμα Αυτής εύχονται στον νέο Μητροπολίτη Καρπενησίου κ. Γεώργιο έτη πολλά και αρχιερατεία μακρά πρός δόξα του αγίου ονόματος του Τριαδικού Θεού και ἐπ’ ἀγαθῷ της Αγίας μας Εκκλησίας και της θεοσώστου λαχούσης εις Αυτόν Επαρχίας.

Πραγματοποιήθηκαν στήν πόλη τῆς Λιβαδειᾶς καί στόν ὁμώνυμο Ἱερό Προσκυνηματικό ναό διάφορες ἑορταστικές ἐκδηλώσεις, μέ ἀφορμή τήν ἱερά μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, Ἐπισκόπου Σκοπέλου, τοῦ Λεβαδέως, ἑνός ἁγίου τόν ὁποῖο ἰδιαίτερα τιμοῦν οἱ κάτοικοι τῆς Λιβαδειᾶς, γιατί τόν θεωροῦν σάν τόν δικό τους, τόν συμπολίτη τους ἅγιο.

Τήν Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε Συναυλία Βυζαντινῆς Μουσικῆς, κατά τήν ὁποῖα ἡ Βυζαντινή χορωδία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θηβῶν καί Λεβαδείας, ὑπό τήν Δ/νση τοῦ Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου κ. Ἠλία Στάθη, ἀπέδωσε μέσα σέ κλίμα κατάνυξης διάφορους ὕμνους γιά τόν Ἅγιο Ρηγίνο, ἀλλά καί γιά τήν περίοδο τοῦ Τριωδίου.

Τήν παραμονή τό ἀπόγευμα (Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου) ἐτελέσθη Μέγας Πανηγυρικός Ἀρχιερατικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου, μέ συμμετοχή πολλῶν ἱερέων καί πλήθους πιστῶν. Τόν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρθηκε στίς διάφορες πτυχές τῆς ζωῆς τοῦ ἁγίου, κάνοντας ἰδιαίτερη μνεία στό συναξάρι ἀπό τήν ἀκολουθία. Τόνισε ἐπίσης ὅτι οἱ ἅγιοι, ὅπως καί ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος Ρηγῖνος, εἶναι οἱ φωτεινοί ὁδοδείκτες στήν ἔμπονη ἐγκόσμιο ὁδοιπορία μας. Στό τέλος εὐχαρίστησε ὅσους βοήθησαν καί βοηθοῦν στήν ἀνέγερση καί ἀποπεράτωση τοῦ Προσκυνηματικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου καί παρότρυνε ὅλους τους συμπολίτες καί τούς φορεῖς νά συνεχίσουν ὅλοι μαζί τήν προσπάθεια γιά νά ὁλοκληρωθεῖ τό σπίτι τοῦ ἁγίου μας. Εἶναι μία ὀφειλή πρός τόν ἅγιό μας.

Τήν κυριώνυμο ἡμέρα, Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου, ἐτελέσθη ὁ ὄρθρος τοῦ Ἁγίου καί Πανηγυρική Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία, ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου. Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης κ. Δοσίθεος Καστόρης, ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θηβῶν καί Λεβαδείας. Ὁ π. Δοσίθεος τόνισε ὅτι τό παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου, καθώς καί ὁ βίος καί ἡ πολιτεία ὅλων τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, τά δόγματα καί τό συνοδικό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς φανερώνουν τόν ἀσφαλῆ τρόπο, ὥστε νά ἀντιμετωπίσουμε σωστά καί ριζικά, φαινόμενα καί νοσηρά συμπτώματα, ὅπως ἡ οἰκονομική κρίση. Ἀναφέρθηκε ἐπίσης στήν συνοδικότητα, τήν ἀλληλεγγύη καί τήν συναλληλία πού πρέπει νά διέπουν τή ζωή ὅλων μας, στοιχεία τῆς ζωῆς τοῦ ἁγίου Ρηγίνου.

Τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας ἐτελέσθη Ἱερά Παράκλησις πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου.

Στις 25 Φεβρουαρίου, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ρηγίνου, Επισκόπου Σκοπέλου.

Η κατά Βοιωτίαν Εκκλησία τιμά, όμως, ιδιαιτέρως τη μνήμη του Αγίου Ρηγίνου, μιας και καταγόταν από την πόλη της Λιβαδειάς.

Γεννήθηκε περί τα τέλη του 3^ου με αρχές του 4^ου μ.Χ. αιώνος. Οι γονείς του ήταν πιστοί χριστιανοί και την πίστη τους αυτή μεταφύτεψαν και στην καρδιά του μικρού Ρηγίνου.

Στη Λιβαδειά έμαθε τα πρώτα του γράμματα, και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τις επιστήμες της εποχής του, την Φιλοσοφία, τη Ρητορική και τη Θεολογία. Ο Θεός αξίωσε τον Άγιο να θαυματουργεί, από τα νεανικά του χρόνια, όταν βρισκόταν ακόμη στη γενέτειρά του. Το 325 ακολούθησε το θείο του Αχίλλειο, Επίσκοπο Λαρίσης στη Νίκαια, όπου ο Άγιος Αχίλλειος έλαβε μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο. Στη συνέχεια στάλθηκε από τον Επίσκοπο θείο του στη Σκόπελο για να στερεώσει και εκεί την Ορθόδοξη πίστη, η οποία κλονιζόταν από τις πλάνες των αιρετικών και τη μανία των ειδωλολατρών. Εκεί ο Άγιος ανέπτυξε σπουδαία φιλανθρωπική δράση, και ανέσυρε από το σκοτάδι της αιρέσεως τους κατοίκους του νησιού.

Όταν κοιμήθηκε ο Επίσκοπος Σκοπέλου, ο κλήρος και ο λαός ομόφωνα εξέλεξαν Ποιμενάρχη τους τον Άγιο Ρηγίνο. Το 347 έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Σαρδικής (Βουλγαρία) στην οποία συμμετείχαν 300 περίπου Ορθόδοξοι επίσκοποι και 70 αιρετικοί. Στη Σύνοδο αυτή ο Άγιος διέπρεψε και κατατρόπωσε με αγιογραφικές αποδείξεις τους οπαδούς του Αρείου, οι οποίοι και αποχώρησαν πριν τη λήξη των εργασιών της Συνόδου.

Ο Άγιος επέστρεψε στη Σκόπελο όπου έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από το ποίμνιο του. Αλλά η ειρήνη της Εκκλησίας διασαλεύτηκε και πάλι με την άνοδο στον θρόνο του Ιουλιανού του Παραβάτου. Σφοδροί διωγμοί κατά των Χριστιανών άρχισαν. Μεταξύ των πρώτων που συνελήφθησαν ήταν ο Άγιος Ρηγίνος. Ο τοπάρχης της Σκοπέλου προσπάθησε με υποσχέσεις και απειλές, να πείσει τον Άγιο να αρνηθεί την πίστη του. Όταν όμως είδε τη σταθερότητα του Αγίου στην πίστη του Χριστού, διέταξε να δαρεί ανελέητα και να οδηγηθεί στη φυλακή.

Στις 25 Φεβρουαρίου του 362 μ.Χ., ο Άγιος Ρηγίνος οδηγήθηκε για τελευταία φορά στον τοπάρχη. Αφού ομολόγησε πάλι την πίστη του στον Χριστό, με διαταγή του τοπάρχη οι δήμιοι τον τύφλωσαν και στη συνέχεια τον έσυραν στη θέση «Παλαιό Γεφύρι» όπου και τον αποκεφάλισαν. Την νύχτα οι χριστιανοί έθαψαν το σώμα του Αγίου σ’ ένα κοντινό λόφο, στον οποίο σώζεται ως σήμερα ο τάφος του.

Τον 12ο αιώνα, ο Γουλιέλμος ο Αγαθός της Σικελίας, μετέφερε τα Λείψανα του Αγίου στην Κύπρο, το δε έτος 1740 μέρη των λειψάνων μετακομίσθηκαν στη Σκόπελο, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.

Ο Άγιος Ρηγίνος εορτάζεται με μεγαλοπρέπεια στην Σκόπελο, της οποίας είναι και πολιούχος και έχει επιτελέσει μέχρι σήμερα πλήθος θαυμάτων.

Σύμφωνα με την παράδοση Ναός του Αγίου υπήρχε παλιότερα στη Λιβαδειά αλλά κατεστράφη.

Στις 15 Ιουλίου 1998 θεμελιώθηκε ο Ιερός Προσκυνηματικός Ναός του Αγίου Ρηγίνου στην πόλη της Λιβαδειάς από τον τότε Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών & Λεβαδείας κ.κ. Ιερώνυμο (νυν Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & πάσης Ελλάδος).

Η μεγαλύτερη Ευλογία για την Βοιωτική Γη ήταν η έλευση μέρους των Ιερών Λειψάνων του Αγίου, στις 16 Οκτωβρίου 1999, από την Μεγαλόνησο Κύπρο.

Το πρωί της Τετάρτης 24 Φεβρουαρίου ε.ε. , ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος μετέβη στη Μονάδα Καυσίμων Αλιάρτου της Πολεμικής Αεροπορίας για να τελέσει τη Θεία Λειτουργία στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου που ευρίσκεται εντός του χώρου του Στρατοπέδου, κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως του Διοικητοῦ της Μονάδος κ. Βούλγαρη.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στον Τίμιο Πρόδρομο και στην περίοδο του Τριωδίου που διανύουμε, τονίζοντας πως η περίοδος αυτή είναι από τις πιο σημαντικές αφού μας δίνεται η δυνατότητα να αγωνιστούμε πνευματικά με απώτερο σκοπό τη σωτηρία της ψυχής μας. Τέλος, ευχήθηκε προς όλους τους παρισταμένους υγεία και δύναμη στο έργο τους.

Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας παρετέθη δεξίωση κατά τη διάρκεια της οποίας ο Σεβασμιώτατος είχε την ευκαιρία να επικοινωνήσει με τον κ. Διοικητή, τους Αξιωματικούς, τους Σμηνίτες και το Πολιτικό Προσωπικό της Μονάδος.

Ο Σεβασμιώτατος σε ανάμνηση της ποιμαντικής επισκέψεώς του στην Μ.Κ. Αλιάρτου διένειμε σε όλους ως ευλογία μια Καινή Διαθήκη και μια εικόνα των ἐν Βοιωτίᾳ διαλαμψάντων Ἁγίων.

Στις 19 Φεβρουαρίου τιμάται από την αγία μας Εκκλησία, η μνήμη της οσιοπαρθενομάρτυρος Φιλοθέης της Αθηναίας. Και εφέτος η Ομοσπονδία Συλλόγων Γυναικών Ν. Βοιωτίας εόρτασε τη μνήμη της προστάτιδος της, στο Σχηματάρι στον Ι. Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος εστίασε σε δύο σημεία από τη βιοτή της οσιοπαρθενομάρτυρος Φιλοθέης, ήτοι στην θεάρεστη και ενάρετη πολιτεία της και την έμπρακτη αγάπη της προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο τους χαλεπούς χρόνους της Τουρκοκρατίας.

Το έργο της Οσίας θυμίζει έντονα τη «Βασιλειάδα». Η Μονή της έγινε πραγματικό λιμάνι προστασίας των ταλαιπωρημένων από τη σκλαβιά, σημείωσε ο Σεβασμιώτατος.

Η Οσία παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων διαθέτοντας την πατρική της περιουσία οικοδομεί φιλανθρωπικά ιδρύματα, νοσηλευτήρια, ορφανοτροφεία και σχολεία για τα παιδιά των Αθηναίων. Πρωτοστατεί, διδάσκει με τα λόγια και τη βιοτή της, φροντίζοντας παράλληλα να σώσει από τον εξισλαμισμό τις νέες της πόλεως των Αθηνών.

Η όλη της δράση εξαγρίωσε τους διώκτες και κατά τη διάρκεια της ολονύκτιας αγρυπνίας σε μονύδριο που είχε οικοδομήσει στα Πατήσια εισέβαλαν στο ναό, άρπαξαν την Αγία και την μαστίγωσαν με βαναυσότητα• το ασκητικό της σώμα δεν άντεξε πολύ, η Δορκάς των Αθηνών υπέκυψε. Το τίμιο λείψανό της φυλάσσεται ακέραιο μέχρι σήμερον στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών.

Ο Σεβασμιώτατος έκλεισε με την ευχή το όνομα της Αγίας που σημαίνει την θυσιαστική αγάπη για τον Θεό να αποτελέσει για όλους μας παράδειγμα αφιέρωσης όλης της ζωής μας στον Χριστό.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε προς τα μέλη της Ομοσπονδίας υγεία, δύναμη εξ ύψους, θείο φωτισμό και κουράγιο για να συνεχισθούν και να ενταθούν οι δραστηριότητες της Ομοσπονδίας.

Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας προσφέρθηκε άρτος και κεράσματα από το Σύλλογο Γυναικών Σχηματαρίου «Αντιγόνη» στο παρακείμενο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού και στο Κ.Α.Π.Η. Σχηματαρίου.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγου Γυναικών Ν. Βοιωτίας κ. Άντζελα Πανταζή-Βασιληά ευχαρίστησε εκ μέρους της Ομοσπονδίας τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας, ο Οποίος κάθε χρόνο αποδέχεται την πρόσκληση και τιμά με την παρουσία του την εορτή.

    Συμπληρώθηκαν εἴκοσι ἔτη ἀπό τήν κοίμηση τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Θηβῶν καί Λεβαδείας κυροῦ Νικοδήμου κατά κόσμον Νικολάου Γραικοῦ.
       Ἡ ἀρχιερατεία του (1967-1981) ὑπῆρξε γιά τήν τοπική μας Ἐκκλησία μιά γόνιμη καί ἐξαιρετική δημιουργική περίοδος διοικητικῆς ἀνασυγκρότησης ἀλλά καί πνευματικῆς ἀναγέννησης.

       Μολονότι οὐδέποτε ἐπεδίωξε τήν αὐτοπροβολή καί τόν ἐντυπωσιασμό ἐλάμπρυνε μέ τόν ἄμεμπτο βίο, τήν θεοφιλῆ πολιτεία του καί τό ὁσιακό τέλος του τό ἐπισκοπικό ἀξίωμα, στό ὁποῖο ἡ θεία χάρις, «ἡ τά ἀσθενῆ θεραπεύουσα καί τά ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα», τόν ἐξύψωσε.

       Στή μνήμη ὅσων τόν γνώρισαν καί ἔζησαν ἀπό κοντά παραμένει ἀνεξίτηλα ἀποτυπωμένος ὁ ἀδιάφθορος χαρακτήρας του, τόν ὁποῖο κοσμοῦσαν σπάνιες γιά τήν ἐποχή μας ἀρετές, ὅπως ταπείνωση, ἀνεξικακία, δικαιοσύνη, ἐργατικότητα, μεθοδικότητα, αἴσθημα εὐθύνης, ἀφιλοχρηματία, μέ ἐπιστέγασμα τήν θερμή καί ἀδιαμφισβήτητη πίστη του στήν πρόνοια καί τήν ἀγάπη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

     Ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Νικόδημος παρέμενε συνειδητά μιά διακριτική καί σιωπηλή παρουσία, πού καθιστοῦσε αἰσθητή τήν πραγματικότητα ὅτι «ὁ Χριστός ἦν, ἐστί καί ἕσται ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν».

     Πέρασε δύσκολα καί φτωχικά παιδικά καί νεανικά χρόνια ἐργαζόμενος ἀπό πολύ νέος καί φοιτώντας σέ νυκτερινά σχολεῖα.

     Ὡς ἐργαζόμενος νέος δέν περιορίσθηκε στόν ἀπλό βιοπορισμό, ἐκδήλωσε παράλληλα πνευματικές ἀνησυχίες καί φιλανθρωπικές κοινωνικές εὐαισθησίες.

     Χειροτονήθηκε Κληρικός χωρίς νά τό ἐπιδιώξει καί ἄφησε ἐποχή στόν Μητροπολιτικό Ναό Ἀθηνῶν ὡς διακεκριμένος πνευματικός καί ἐχέμυθος ἐξομολόγος.

   Μέ τήν παρακίνηση τῶν ὑπευθύνων τῆς Ἀδελφότητος «ΖΩΗ» ἔλαβε τό πτυχίο ἀπό τή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

Ἡ συνεπής καί ἀθόρυβη ἱερατική διακονία, τά προτερήματα του πού ἦταν ἴσως ἐλάχιστα ἐντυπωσιακά, ἀλλά πολύ οὐσιαστικά, φαίνεται ὅτι ἐκτιμήθηκαν δεόντως ἀπό τούς ἁρμοδίους καί ἔτσι στή ζωή τοῦ μακαριστοῦ ἱεράρχου ἔσκασε «βόμβα πολλῶν μεγατόνων» σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ ἰδίου, δηλαδή ἡ ἐκλογή του σέ Μητροπολίτη Θηβῶν καί Λεβαδείας.

   Τήν 1η Ἰουνίου 1967, χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν Ἱερώνυμο Α΄ τόν Κοτσώνη στό Μητροπολιτικό Ναό πού τόσο φιλότιμα εἶχε ὑπηρετήσει. Μετά τήν ἐνθρόνιση στήν ἔδρα τῆς λαχούσης αὐτῷ Μητροπόλεως, τήν πόλη τῆς Λεβαδείας, ἄρχισε ἀμέσως ἡ ποιμαντική μέριμνα καί σοβαρή ἐργασία.

   Οἱ Βοιωτοί κατάλαβαν ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες ὅτι ἔχουν πραγματικό Ἐπίσκοπο πού περιόδευε καί στά πιό μικρά χωριά γιά νά σχηματίσει προσωπική γνώμη γιά τήν ὑπάρχουσα τότε κατάσταση.

Ἀντιλαμβάνεται τήν ἀνάγκη νέων καί ἀξίων συνεργατῶν καί ἐπιλέγει τά κατάλληλα πρόσωπα. Ὁ πρῶτος στενός συνεργάτης πού χειροτόνησε εἶναι ὁ μέχρι τότε ἐκπαιδευτικός Ἰωάννης Τριάντης, σήμερα Μητροπολίτης Βερατίου, Αὐλῶνος καί Κανίνης κ. Ἰγνάτιος. Ὁ δεύτερος ἕνας φέρελπις νέος ἀπό τά Οἰνόφυτα, ὀνόματι Ἰωάννης Λιάπης, βοηθός τοῦ Καθηγητοῦ Ὀρλάνδου, πολλά ὑποσχόμενος στήν ἐπιστήμη τῆς βυζαντινῆς ἀρχαιολογίας, θυσίασε μία προδιαγραφόμενη λαμπρή ἀκαδημαϊκή καριέρα. Διορίσθηκε ἄμεσα πρωτοσύγκελος καί ἀπέβη ὁ ἱθύνων νοῦς καί ἡ κινητήριος δύναμις τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας. Πρόκειται γιά τόν σημερινό Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμο.

Μέ ἕνα ἄριστο ἐπιτελεῖο συνεργατῶν γιά τά δεδομένα τῆς ἐποχῆς ὀργανώνεται μεθοδικά ἡ διοικητική διάρθρωση καί ἡ πνευματική διακονία τῆς Μητροπόλεως, ἐνῶ ἀναστηλώνονται καί ἐπανδρώνονται μέ ἀξιόλογους μοναχούς καί μοναχές μοναστήρια πού μέχρι τότε ἦταν ἐρείπια παλαιοῦ μεγαλείου.

Ἀφοῦ ὁ ἀοίδιμος Μητροπολίτης ἐκλέισε τόν Ἐπισκοπικό θρόνο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ἐπί δεκατέσσερα συναπτά ἔτη, ἐπιδεικνύοντας σύνεση, ἀγάπη, αἴσθηση καθήκοντος, ἀξιομίμητο ζῆλο καί διάκριση καί μεριμνώντας γιά τή θεραπεία τῶν ἀναγκῶν τοῦ ποιμνίου του, ἀπεφάσισε ἄν καί ἀκόμη διέθετε δυνάμεις καί ἀποθέματα προσφορᾶς, νά παραιτηθεῖ ἀπό τήν θέση τοῦ Μητροπολίτου, μέ σκοπό νά τήν ἐπιδώσει στά ἱκανά χέρια τοῦ πνευματικοῦ του υἱοῦ Ἱερωνύμου, παρέχοντας του ἔτσι τήν εὐκαιρία νά ἀξιοποιήσει τά μεγάλα καί σπουδαῖα προσόντα, τά ὁποῖα τοῦ χάρισε ὁ Θεός.

Ἀλλά καί σάν πρώην ἔθεσε ἑαυτόν στή διάθεση τῆς Ἐκκλησίας μή παραλείποντας νά ἀσκεῖ τά λειτουργικά του καθήκοντα καί νά προσφέρει τίς πολύτιμες συμβουλές καί ὑπηρεσίες του μέ διάκριση καί προθυμία στήν Τοπική Ἐκκλησία.

Τέλος ἀποσύρθηκε στή Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στή θέση Μαζαράκι τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν ἐξυπηρετώντας ἀκόμη ὡς λειτουργός καί πνευματικός τήν ἀδελφότητα. Ἐκεῖ τόν βρῆκε τό κοινό γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους τέλος πλήρη ἡμερῶν καί ἔργων ἀγαθῶν στίς 15 Φεβρουαρίου 1996.

Ἐκεῖ κατά τήν ἐπιθυμία του βρίσκεται καί ὁ ἁπλός καί ἀπέριττος τάφος του μέ τό σταυρό τῆς θυσίας, τό ὄνομα του καί τόν Κυριακό λόγο «Ἀγαπάτε Ἀλλήλους».

Μια σπουδαία καί ἐξαιρετικά χαρακτηριστική πτυχή τῆς κοινωνικῆς καί ποιμαντικῆς διακονίας τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου, ἦταν ἡ μεγάλη καί πολύτιμη προσφορά του στήν κοινωνική μερίδα τῶν κωφαλάλων ἀδελφῶν μας. Ἤδη ἀπό τά νεανικά χρόνια τῆς κατηχητικῆς διακονίας εἶχε ἀντιληφθεῖ ὅτι οἱ κωφάλαλοι, ἦταν μιά ἐξαιρετικά παραμελημένη κοινωνική ὁμάδα.

Σ’ αὐτούς τούς ἐλαχιστούς ἀδελφούς τοῦ Χριστοῦ ὁ μακαριστός Νικόδημος Γραικός δόθηκε ὁλόψυχα. Ἔμαθε τή γλώσσα τῶν μνημοτεχνικῶν νευμάτων γιά νά ἐπικοινωνεῖ μαζί τους καλύτερα, ἔγινε κατηχητής τους, πνευματικός, λειτουργός τους, ἠθικός μά καί ὑλικός συμπαραστάτης τους.

Ὑπῆρξε ἱδρυτής καί Πρόεδρος τοῦ Σωματείου «Οἱ Φίλοι τῶν κωφῶν ὁ Προφήτης Ζαχαρίας» (Ἰούνιος 1963). Ἐπί ἑξήντα περίπου χρόνια τό ἔργο του στόν τομέα τῆς συμπαράστασης τῶν κωφῶν ὑπῆρξε πρωτοποριακό, σχεδόν μοναδικό. Γι’ αὐτό ἄλλωστε ἔλαβε τόν τίτλο «ὁ Πατέρας τῶν κωφαλάλων» καί γιά τόν ὁποῖο εἰπώθηκε προσφυῶς ὅτι «προτίμησε ἀπό τήν βροντή τοῦ λόγου, τό μεγαλεῖο τῆς σιωπῆς».

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Θηβῶν καί Λεβαδείας τιμώντας μέ εὐγνωμοσύνη τήν μνήμη καί προσφορά τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Θηβῶν καί Λεβαδείας κυροῦ Νικοδήμου τοῦ Γραικοῦ πρός τήν Βοιωτική Ἐκκλησία καί κατόπιν ἐπιθυμίας καί εὐγενοῦς προσφορᾶς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ Ἱερωνύμου, προχώρησε στά ἐπίσημα ἀποκαλυπτήρια τῆς προτομῆς του, πού ἔχει στηθεῖ στόν αὔλειο χῶρο τοῦ Θεραπευτηρίου Χρονίων Παθήσεων «Ο ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ» στά Τζιμέικα τῆς Λιβαδειᾶς.

Ἡ τελετή πραγματοποιήθηκε τό Σάββατο 19 Ὀκτωβρίου 2013. Πρίν τά ἀποκαλυπτήρια ἐτελέσθη Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στό Ἱερό Παρεκκλήσιο τοῦ Ἱδρύματος πού εἶναι ἀφιερωμένο στόν Ἅγιο Νικόδημο τόν Βουλευτή, νυκτερινοῦ μαθητή τοῦ Κυρίου πρός τιμήν τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Νικοδήμου τοῦ Γραικοῦ.

           Τέλος, μέ Ἀπόφαση τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Λεβαδέων ἡ ὁδός πού ὁδηγεῖ στό Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων μετονομάστηκε σέ ὁδό «Μητροπολίτου Νικοδήμου Γραικοῦ» σέ μία σεμνή τελετή πού ἔλαβε χώρα τήν 31^η Αὐγούστου 2014. Ἐπίσης, μέ Ἀπόφαση τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Θεραπευτηρίου Χρονίων Παθήσεων πρός ἱκανοποίηση σχετικῆς ἐπιθυμίας καί προτάσεως τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ.κ. Ἱερωνύμου τό Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων μετονομάστηκε σέ «ΝΙΚΟΔΗΜΕΙΟ».

Ἡ κατά Βοιωτίαν Ἐκκλησία πάντοτε θά μνημονεύει τόν ταπεινό Μητροπολίτη Νικόδημο, θά τόν εὐγνωμονεῖ καί θά κρατεῖ ἄσβεστη καί αἰωνία τή μνήμη Του.

Η  Τοπική μας Εκκλησία  με αφορμή τον εορτασμό των Τριών Ιεραρχών πραγματοποίησε εκδήλωση στην πόλη της Λιβαδειάς το απόγευμα της Τρίτης 16 Φεβρουαρίου 2016 προς τιμήν των Εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αποδέχτηκαν την πρόσκληση  του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου κ. Γεωργίου και παρέστησαν συμπροσευχόμενοι αρχικά στον Εσπερινό που τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό.

Ο Ποιμενάρχης μας στον σύντομο λόγο του χαρακτήρισε ‘’ μεταλλείο ‘’ αξιών τις προσωπικότητες, Βασιλείου του Mεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου και προέτρεψε με σεβασμό να μελετήσουμε το βίο Τους, το έργο Τους, τη σύζευξη Ελληνισμού Χριστιανισμού που πέτυχαν για να αντλήσουμε δύναμη στις δύσκολες μέρες που βιώνουμε. Στο τέλος της Ακολουθίας του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος διένειμε ως ευλογία άρτο  και ένα βιβλίο του καθηγητή Γεωργίου Πατρώνου με τίτλο ‘’ Ελληνισμός Χριστιανισμός  ‘’.

Στην συνέχεια στην αίθουσα της ΟΧΕΛ ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Δοσίθεος Καστόρης, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως στην σύντομη προσλαλιά του καλωσόρισε τον διανοούμενο κ. Σαράντο Καργάκο .

Το κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα  επιδοκίμασε και χειροκρότησε τον εύστοχο χαρακτηρισμό του πατρός Δοσιθέου προς τον κύριο Καργάκο ως « διδασκάλου του γένους».  Το θέμα που επέλεξε και ανέπτυξε διεξοδικότατα ο διακεκριμένος φιλόλογος είχε το πρωτότυπο τίτλο ‘’ Οι συμπληγάδες  των εκπαιδευτικών αξιών ‘’

Στην ομιλία του ανέφερε τα εξής: « Οι πνευματικοί νέοι της γενιάς του 1-1-4 του ακροτελεύτιου άρθρου του Συντάγματος μιλούσαν για επαναστάτες στην Παιδεία  έκτοτε έγιναν πολλές μεταρρυθμίσεις γιατί η παιδεία έχει υποκατασταθεί από την εκπαίδευση , ενώ η παιδεία είναι και πρέπει να μείνει ανθρωποπλαστικό ιδανικό γιατί, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο που ξέρει πολλά και στον άνθρωπο που σκέπτεται σωστά. Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα παρά την ποσότητα – πλουραλισμό των γνώσεων δεν ενέχει ποιότητα και γίνεται επιζήμιο, προς εκπλήρωση του νεανικού τραγουδιού: « Δε χρειαζόμαστε τη σοφία σου δάσκαλε, άφησε τα πάντα μόνα τους αυτό που τελικά είμαστε ένα ακόμα τούβλο στον τοίχο»» .

Το σύγχρονο σχολείο υπογράμμισε στη συνέχεια ο κ. Καργάκος δεν δημιουργεί  τον ανθρώπινο μαθητή, δεν του μαθαίνει να αγαπάει τον συνάνθρωπο. Εκπαιδευτικό υλικό έχει γίνει ο παραγωγικός άνθρωπος. Όμως, άνθρωπος σημαίνει πρωτίστως παραγωγή ήθους και στοχασμού. Μπορούμε να ζήσουμε με λιγότερα αγαθά, δεν μπορούμε να ζήσουμε με λιγότερη ανθρωπιά. Η ευτυχία δεν βρίσκεται στα υλικά αγαθά, αλλά βρίσκεται στην ανθρωπιά. Στο παιδί δεν απλώνουμε το χέρι, αλλά του δίνουμε το χέρι. Κλείνοντας την ομιλία του υπέδειξε σαν υπέρτατη παιδαγωγική αξία ότι : «το πιο μαλακό μαξιλάρι για να κοιμηθεί κανείς είναι μια καθαρή συνείδηση».

Με το πέρας της εισηγήσεως η πολυμελής χορωδία του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως  υπό την διεύθυνση του κ.  Κοτροκόη απέδωσε των ύμνο των Τριών Ιεραρχών και μελοποιημένη ποίηση.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος  Ποιμενάρχης μας παρέθεσε δεξίωση στους εκλεκτούς προσκεκλημένους. Όλοι οι παριστάμενοι ευχήθηκαν και στο μέλλον  να πραγματοποιηθεί μια τέτοια εκδήλωση από την Ιερά Μητρόπολη.

Η Ιερά Μητρόπολις Θηβών και Λεβαδείας και ο Σύλλογος Πολυτέκνων Λιβαδειάς με αφορμή την τελετή ευλογίας της Βασιλόπιτας προσκάλεσαν και τίμησαν τους πολύτεκνους την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016 στο ‘’ Hotel Filippos ‘’. Αξίζει να αναφερθεί ότι, η πρωτοβουλία, η έκφραση τιμής, αγάπης και συμπαράστασης στις πολυμελείς οικογένειες της επαρχίας Λιβαδειάς ανήκει αποκλειστικά στο Μητροπολίτη μας κ. Γεώργιο καθότι, προέρχεται και ο ίδιος από πολύτεκνη οικογένεια. Ο Σεβασμιώτατος ευλόγησε τη Βασιλόπιτα και ευχήθηκε ‘’ να εξαγοράσουμε τον καιρόν ‘’ δημιουργικά και όχι άσκοπα, μιμούμενοι τη ζωή των Αγίων, με έμπρακτη αγάπη, με φιλανθρωπία. Έκανε ιδιαίτερο λόγο για τη Θεομητορική εορτή της Υπαπαντής κατά την οποία η Παναγία ως μητέρα του Ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου του Θεού συνοδεύει το βρέφος στο Ναό και εμείς με την σειρά μας τιμούμε την κάθε μητέρα και δη την πολύτεκνη και κατ’ επέκταση μαζί της όλα τα μέλη της πολύτεκνης οικογένειας. Η εκκλησία  τιμά και αναγνωρίζει το ρόλο και των δυο συζύγων οι οποίοι θυσιάζουν τα πάντα για να αφοσιωθούν στη διαπαιδαγώγηση των τέκνων τους. Σε μία εποχή όπου οι άνθρωποι θέτουν σαν προτεραιότητα το προσωπικό συμφέρον η ελάχιστη αποψινή τιμή αποτελεί για όλους μας μάθημα ζωής. Στη συνέχεια ο πρόεδρος του Συλλόγου Πολυτέκνων κ. Σανιδάς απηύθυνε θερμές ευχές και ευχαριστίες για το ειλικρινές ενδιαφέρον του Οικείου Μητροπολίτου. Βασική ομιλήτρια στην εκδήλωση ήσαν η Πρεσβυτέρα κ. Αικατερίνη Μαρκατσέλου – Λαουλάκου , η οποία ανέπτυξε το θέμα ‘’ Πολυτεκνίας έργα και ημέρες ‘’. Η εκδήλωση έκλεισε με τιμητική βράβευση από την τοπική μας Εκκλησία δέκα πολύτεκνων οικογενειών – μελών του Συλλόγου.

Η   Ένωση Αποφοίτων της Εκκλησιαστικής Σχολής Κορίνθου για μια ακόμη χρονιά έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα της το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016 στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πειραιώς με αφορμή τα τριάντα χρόνια λειτουργίας της.

Της ως άνω εκδηλώσεως προηγήθηκε Θεία Λειτουργία στην οποία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ. Εφραίμ, συνιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου. Και οι δύο ιεράρχες να σημειώσουμε πως τυγχάνουν απόφοιτοι της Εκκλησιαστικής Σχολής Κορίνθου. Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ύδρας κ. Εφραίμ, ο οποίος αναφέρθηκε στους εορτάζοντες Αγίους Ακύλα και Πρίσκιλλα, τονίζοντας τέλος τη μεγάλη προσφορά της Εκκλησιαστικής Σχολής Κορίνθου.

Προ της απολύσεως τελέστηκε το ιερό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αοιδίμων Ιεραρχών, Καθηγητών και Αποφοίτων της Σχολής . Τον λόγο έλαβε στο τέλος του ιερού Μνημοσύνου ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος, ο οποίος αναφέρθηκε με συγκίνηση σε περιστατικά που ο ίδιος εβίωσε κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στη Σχολή.

Εν συνεχεία ακολούθησε η τελετή ευλογίας της Βασιλόπιτας της Ένωσης.

Ακολούθως, ο Πρόεδρος αυτής κ. Αθ. Ψυχογιός αφού πρώτα ευχαρίστησε τους αγίους Αρχιερείς που αποδέχθηκαν την πρόσκληση παρά το βεβαρημένο τους πρόγραμμα, εξέφρασε παράλληλα τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Προϊστάμενο του Ι. Ναού Αιδ. Πρωτοπρ. π. Ανδρέα Μαρκόπουλο, Αντιπρόεδρο της Ένωσης για την επιμέλεια της όλης εκδηλώσεως και προς άπαντας τους παρισταμένους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ένωσης. Τέλος, ο κ. Ψυχογιός ανέλυσε τα πεπραγμένα της Ενώσεως για το έτος που παρήλθε.