Υπάρχουν στην  ζωή μας «αλησμόνητες ώρες», τις οποίες επισφραγίζει κάποιο ισχυρό βίωμα, κάποιο μοναδικό γεγονός.

Το ίδιο συνέβη με τον Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο που σήμερα τιμά στη λειτουργική μνήμη της η Εκκλησία μας.

Ο  Ευαγγελιστής Ιωάννης που κατέγραψε το γεγονός της κλήσης μιλά για την «δεκάτη ώρα». Είναι η ώρα που ο Ανδρέας συνάντησε τον Χριστό και εκλήθη στο έργο Του.

Μολονότι το Ευαγγέλιο εγράφη πολλά χρόνια αργότερα, στα τέλη του πρώτου αιώνα μ.Χ., ήταν αδύνατο να φύγει εκείνη η ώρα από το νου του Ανδρέα, όσο και του «άλλου μαθητή», δηλαδή του Ιωάννη.

Για όλους υπάρχουν σημαντικές αλησμόνητες ώρες στη ζωή. Σ’ αυτές περιλαμβάνονται και όλες εκείνες οι προσωπικές επέτειοι, που μας έμαθε ο πολιτισμός μας να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή και σημασία.

Σαν Χριστιανοί γιορτάζουμε την ονομαστική μας εορτή τιμώντας τον άγιο που πήραμε το όνομά Του.

Υπάρχει, όμως, για τον καθένα μας αυτή η «ΔΕΚΑΤΗ ΩΡΑ». Είναι η ώρα που συναντηθήκαμε ουσιαστικά με τον Χριστό και ανταποκριθήκαμε στην σωτήριο κλήση Του. Πάνω από κάθε άλλη επέτειο θα έπρεπε να θυμόμαστε αυτή την ώρα που σηματοδοτεί την έναρξη της πραγματικής μας ζωής. Είναι η μεγάλη ώρα που σαν τον Απ. Παύλο μπορούμε να ομολογούμε και εμείς: «Ἐμοί τό ζῆν Χριστός».

Σήμερα για τον Μακαριώτατο είναι μια μεγάλη και σημαδιακή επέτειος της λαμπρής προσωπικής του πορείας. Είναι η επέτειος της μοναχικής του κουράς και η συμπλήρωση του χρυσού ιωβηλαίου που σημαίνει την απαρχή και το θεμέλιο της ευλογημένης σταδιοδρομίας του ως Κληρικού.

Αυτή η ώρα σφράγισε όχι μόνο τη δική του ζωή, αλλά και τη δική μας, των στενών συνεργατών του, του ποιμνίου που του εμπιστεύτηκε ο Δομήτωρ της Εκκλησίας, αρχικά κατά την αρχιερατεία του στη Βοιωτία και εν συνεχεία με την ανάδειξή του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο των Αθηνών στο Πανελλήνιο. 

Η κατά Βοιωτίαν Εκκλησία εύχεται ευσεβάστως και υιικώς στον Μακαριώτατο και πνευματικό μας πατέρα, όπως Κύριος ο Θεός δια πρεσβειών του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, χαρίσῃ εις την Υμετέραν Μακαριότητα, υγεία, μακροημέρευση  και ενίσχυση επ’ αγαθώ της αγίας μας Εκκλησίας και της πατρίδος μας.

  Μακαριώτατε πολλά τα έτη Σας!

Προσκλήθηκε από τον Παντοδύναμο Κύριο της ζωής και του θανάτου ένας αφοσιωμένος εργάτης του αμπελώνος Του.

Ο αιδέσιμος κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως μας, οικονόμος Γεώργιος Γούλας απεβίωσε την 23^η Οκτωβρίου τρέχοντος έτους σε ηλικία μόλις 45 ετών.

Στον αγρό αυτόν εδώ του Χριστού, στην ενορία του Αγίου Γεωργίου του ομωνύμου χωρίου, που ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου θεοφιλώς διακόνησε επί 14 περίπου έτη, βρήκε το τέλος του βίου του. Τα τελευταία του έτη κυρίως ήταν πλήρη πόνου και σκληρής δοκιμασίας από τις ασθένειες που τον ταλάνιζαν.  Γι’ αυτό μας κυριεύει δικαιολογημένη λύπη, όταν ενθυμούμεθα τους πόνους και τους κόπους που υφίστατο επί μακρόν νοσηλευόμενος «ἐπί κλίνης ὀδυνηρᾶς καί στρωμνῆς κακώσεως», έχοντας συνοδοιπόρο και υποστηρικτή μόνιμο την καλή του πρεσβυτέρα Ευδοκία που σαν καιομένη λαμπάδα στάθηκε δίπλα του στις δοκιμασίες και στις θλίψεις του.

Σαν παραμυθία, όμως, και αντιστάθμισμα έχομε την ανάμνηση του χαμογελαστού προσώπου του, της αγαθής διαθέσεως και γενικά της ιερατικής του αφιερώσεως και σταδιοδρομίας, η οποία θα μείνει ασφαλώς αλησμόνητη στην μικρή κοινωνία, όπου έζησε και ιεράτευσε.

Ο Χριστός λέγει: «ὁ θερισμός πολύς, ἀλλ’ οἱ ἐργάται εἶναι ὀλίγοι».
Είναι εξόχως λυπηρό, όταν κατά ένα πρόθυμο και ζηλωτή εργάτη λιγοστεύομε και φτωχαίνουμε, όταν η εργασία προς δόξαν Θεού είναι μεγάλη και αυξάνουν διαρκώς οι ανάγκες νέων και αφοσιωμένων εργατών για τον επανευαγγελισμό και αγιασμό του λαού.

Όλοι όσοι τον γνώρισαν και τον συναναστράφηκαν, εκτίμησαν την ευχάριστη παρουσία του και την ειλικρινή διάθεση, τη ζεστή άκακη καρδιά του και αναγνωρίζουν στο πρόσωπό του τον πιστό σύζυγο, τον στοργικό πατέρα, τον καλό συγγενή και φίλο, πρώτιστα δε πάντων τον καλό λευίτη.

Για όλους τους συμπρεσβυτέρους του, αλλά και όλους τους ενορίτες του στάθηκε ένας καλός φίλος, ο οποίος με χαμόγελο και καλοσύνη στήριζε τους αδελφούς του.

Και δεν ήταν δυνατόν να ήταν διαφορετικός ο αείμνηστος π. Γεώργιος, γιατί από μικρή ηλικία αγάπησε την Εκκλησία και ποτίσθηκε από το ιερό εκείνο νέκταρ της κατά Χριστόν διδασκαλίας.

Από τα νεανικά του χρόνια εγνώρισε και εμαθήτευσε κοντά στον αγαπημένο πνευματικό του πατέρα, τότε ηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Λουκά και σήμερα Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη και Ποιμενάρχη μας κ. Γεώργιο, από τον οποίο διδάχθηκε την σημασία και αξία της ιερατικής διακονίας.

Έτσι διδαγμένος και προετοιμασμένος από τέτοιο άξιο πνευματικό πατέρα και διδάσκαλο, όταν έφθασε στην κατάλληλη ώρα, τότε σαν τον λύχνο ετέθη επί την  λυχνία, «ἵνα λάμπῃ πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ».

Στην ενάσκηση των καθηκόντων του δεν υπελόγισε κόπους και την κλονιζομένην συνεχώς υγεία του, αλλά με προθυμία και αγάπη διακονούσε όπου η Τοπική μας Εκκλησία του υπεδείκνυε, στην Ενορία του και στην Αρχιερατική Περιφέρεια Κορωνείας.

Και ενώ κατ’ αυτόν τον τρόπο υπηρετούσε ο αοίδιμος λειτουργός την Εκκλησία μας, ήλθε παράκαιρα ο θάνατος να μας στερήσει από έναν ακούραστο εργάτη του καλού αμπελώνα του Κυρίου. Εἴη τό ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον!

Εμείς μπροστά στις ανεξιχνίαστες βουλές του Υψίστου, διαβεβαιούμε δακρύοντες την ψυχή του, ότι ουδέποτε θα λησμονήσουμε εκείνον που με την προθυμία και την αφοσίωσή του εκέρδισε την αγάπη του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας αλλά και τον σεβασμό και την συναδελφική αγάπη των συμπρεσβυτέρων του και την εκτίμηση των ενοριτών και συγχωριανών του, οι οποίοι ασφαλώς θα τον μνημονεύουν πάντοτε και θα εύχονται υπέρ μακαρίας μνήμης και αναπαύσεως της ψυχής του.

Το αδιαμφισβήτητο αυτό γεγονός καθώς και η πάνδημος κηδεία του ας είναι ηθική δικαίωση και παρηγορία των βαρυαγλούντων οικείων του, μάλιστα δε της σεμνής πρεσβυτέρας, των δυο κεχαριτωμένων υιών του, της μητέρας του και των συγγενών του.

Την Κυριακή 26η Νοεμβρίου ε.έ. ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Γεώργιος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Στυλιανού Γκύζη, με την συμμετοχή πολυπληθούς εκκλησιάσματος.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στην ευαγγελική περικοπή της ημέρας “Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;” (Λουκ. ιη΄ 18 – 27).

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά, υγεία, δύναμη και οι πρεσβείες  του Αγίου Στυλιανού προς τον Κύριο να τους συνοδεύουν.

Το Σάββατο 25η Νοεμβρίου ε.έ. τελέστηκε στην Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Κορωνείας το τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο της μακαριστής μοναχής Τατιανής.

Τη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος συνιερουργούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ανδίδων κ. Χριστοφόρου, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο.

Ο Ποιμενάρχης μας και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος ευχήθηκαν ο Θεός να αναπαύει την ψυχή της μακαριστής μοναχής εν σκηναίς δικαίων και εν χώρᾳ ζώντων.

Το εσπέρας της Παρασκευής 24η Νοεμβρίου ε.έ. τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης Αλαλκομενών επί τη μνήμη της μεγαλομάρτυρος Αγίας Αικατερίνης. Στην ακολουθία του Εσπερινού χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος πλαισιούμενος από ιερείς και πιστούς της περιοχής.

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στη ζωή και το μαρτύριο της Αγίας Αικατερίνης, η οποία μας διδάσκει με την πίστη της στο Θεό και την υπομονή που επέδειξε στα μαρτύρια. Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά, δύναμη και υγεία.

Την Κυριακή 19 Νοεμβρίου ε.έ. τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Λεβαδείας Θεία Λειτουργία και το ετήσιο μνημόσυνο της μακαριστής μοναχής Άννας, διευθύντριας του Ιδρύματος “Αγία Ταβιθά”.

Στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ συνιερουργούντoς του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου και με την συμμετοχή πολυάριθμου εκκλησιάσματος.

Το θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, ο οποίος αναφέρθηκε στην παραβολή του άφρονος πλουσίου καθώς και στη μακαριστή μοναχή Άννα.

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ και αναφερόμενος στην προσωπικότητα και το έργο της μακαριστής μοναχής Άννας ευχήθηκε ο Κύριος να αναπαύει την ψυχή της.

Την 21^η Νοεμβρίου εορτάζει η πρωτεύουσα της Βοιωτίας και Αρχόντισσα της Ρούμελης, η Λιβαδειά, με τον Μητροπολιτικό της Ναό που είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου.

Το εσπέρας της Δευτέρας 20 Νοεμβρίου τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Λεβαδείας πανηγυρικός πολυαρχιερατικός Εσπερινός προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου, και συγχοροστατούντων του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ζιχνών και Νευροκοπίου κ. Ιεροθέου, των Θεοφιλεστάτων  Επισκόπων Ανδίδων κ. Χριστοφόρου, Τανάγρας κ. Πολυκάρπου και του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου και συμπροσευχομένου από του Ιερού Βήματος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας στην σύντομη προσλαλιά του ευχήθηκε σε όλους Χρόνια πολλά, υγιεινά και σωτήρια και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο και τους αγίους Αρχιερείς για την σεπτή παρουσία τους στην τοπική μας πανήγυρη.

Κατόπιν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος κήρυξε το θείο λόγο αναφερόμενος στο έργο της σωτηρίας των ανθρώπων από τον Θεό, το προοίμιο του οποίου είναι η Είσοδος της Παναγίας στα Άγια των Αγίων του Ναού.

Πριν την απόλυση ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος αναφέρθηκε στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, ο οποίος φέτος συμπληρώνει 50 έτη δημιουργικής ιερατικής διακονίας, τα περισσότερα από τα οποία διηκόνησε στην Τοπική μας Εκκλησία. Ανέφερε πως στην εκκλησιαστική και στην κοινωνική ζωή της Βοιωτίας υπάρχει έντονη η προσωπική σφραγίδα του ευλογημένου περάσματος του Μακαριωτάτου. Και ευχήθηκε  στον Μακαριώτατο δύναμη, υγεία, και μακροημέρευση προσφέροντάς του, επί τη συμπληρώσει χρυσού ιωβηλαίου ιερωσύνης, το μετάλλιο με τον Παντοκράτορα της Μονής του Οσίου Λουκά ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, σεβασμού και αγάπης της κατά Βοιωτίαν Εκκλησίας.

Ο Μακαριώτατος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιο για τις προσευχές του και για την συνέχιση του έργου του και εξέφρασε την συγκίνησή του, διότι τέτοιες μέρες πριν πενήντα χρόνια οδήγησε τα βήματά του σε αυτόν τον χώρο και αναφέρθηκε στην ανάγκη ενότητας, ώστε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες.

Ανήμερα της εορτής τελέστηκε  τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ζιχνών και Νευροκοπίου κ. Ιεροθέου και συλλειτουργούντων του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ανδίδων κ. Χριστοφόρου και του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου κ. Ιεροθέος,  ο οποίος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο κ. Γεώργιο για την πρόσκληση και αναφέρθηκε στο Θεομητορικό γεγονός και στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου.  

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας πριν την λιτανεία ευχαρίστησε τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς για την συμμετοχή τους στην εορτή της Τοπικής μας Εκκλησίας καθώς και όσους συνέβαλαν στην άρτια οργάνωση της πανηγύρεως και ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά και ευλογημένα.

Κατόπιν ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας στους δρόμους της Λιβαδειάς, με την συνοδεία στρατιωτικού αγήματος και υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου και με την συμμετοχή των αρχόντων και πλήθους κόσμου.

Στις ακολουθίες έψαλε η βυζαντινή χορωδία της Μητροπόλεώς μας υπό την διεύθυνση του Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Λεβαδείας κ. Ηλία Στάθη.

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου, ώρα 6:30 μ.μ.: Μέγας Πολυαρχιερατικός Εσπερινός

ώρα 10:00 μ.μ.: Ιερά Αγρυπνία

Τρίτη 21 Νοεμβρίου, ώρα 7:00 π.μ.: Όρθρος-Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία

ώρα 11:00 π.μ.: Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος των Εισοδίων της Θεοτόκου

ώρα 6:00 μ.μ.: Παράκληση εις την Υπεραγία Θεοτόκο