ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ «ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΝΟΣ Ο ΛΕΒΑΔΕΥΣ»
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Πραγματοποιήθηκαν στήν πόλη τῆς Λιβαδειᾶς καί στόν ὁμώνυμο Ἱερό Προσκυνηματικό ναό οἱ ἑορταστικές λατρευτικές ἐκδηλώσεις μέ ἀφορμή τήν ἱερά μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, Ἐπισκόπου Σκοπέλου, τοῦ Λεβαδέως, ἑνός ἁγίου τόν ὁποῖο ἰδιαίτερα τιμοῦν οἱ κάτοικοι τῆς Λιβαδειᾶς, γιατί τόν θεωροῦν σάν τόν δικό τους, τόν συμπολίτη τους ἅγιο.
Ἐπειδή ὁ ἑορτασμός τοῦ Ἁγίου κανονικά συνέπιπτε την Τετάρτη τῆς πρώτης Ἑβδομάδος τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς, μετετέθη τό Σαββατοκύριακο τῆς Τυρινῆς.
Τήν παραμονή τό ἀπόγευμα (Σάββατο 21 Φεβρουαρίου) ἐτελέσθη Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός, μέ τή συμμετοχή πολλῶν ἱερέων, τῶν τοπικῶν ἀρχόντων καί πλήθους πιστῶν.
Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φωκίδος π. Νεκτάριος Καλύβας, ὁ ὁποῖος ἀναφέρθηκε στό θλιβερό γεγονός πού ἐνθυμούμεθα τήν Κυριακή τῆς Τυροφάγου, δηλαδή τήν ἐκδίωξη τῶν πρωτοπλάστων ἀπό τόν Παράδεισο. «Χάσαμε τήν πατρίδα μας». Ὅλοι οἱ χριστιανοί ἔχουμε μία κοινή πατρίδα γι’ αὐτό καί λεγόμαστε «συμπολίτες».
Τό πρῶτο πού πρέπει νά ἔχουμε ἐμεῖς οἱ χριστιανοί εἶναι νά νοσταλγοῦμε καί νά λαχταρᾶμε τόν Παράδεισο. Εἴμαστε πλασμένοι γιά τόν Παράδεισο. Καί ὅπως ἡ ἀνυπακοή, ἡ ὑπερηφάνεια καί ἡ ἀκρασία μᾶς ἔδιωξαν ἀπό τόν Παράδεισο ἔτσι τώρα θά μᾶς ξαναβάλει στόν Παράδεισο ἡ ὑπακοή καί ἡ νηστεία.
Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ Ἰησοῦς Χριστός, συνέχισε ὁ π. Νεκτάριος, σαρκώθηκε καί ἐνηνθρώπησε γιά νά ἱδρύσει καί νά φυτέψει στόν κόσμο τόν νέο παράδεισο τήν Ἁγία του Ἐκκλησία. Γιατί τόν Παράδεισο εἰκονίζει ὁ ὀρθόδοξος ἱερός Ναός. Στόν νέο Παράδεισο στήν Ἐκκλησία ὑπάρχει φυτεμένο ἕνα δένδρο, πού ἔχει γλυκό καρπό καί πρέπει νά φᾶμε ἀπό αὐτόν τόν καρπό γιά νά ζήσουμε καί νά μήν πεθάνουμε ὅπως πέθαναν οἱ πρωτόπλαστοι γιατί ἔφαγαν τήν ἀπαγορευμένη τροφή. Ποιό εἶναι αὐτό τό δένδρο; Εἶναι μέσα στό ἱερό στό Ἅγιο Βῆμα εἶναι ὁ Γολγοθᾶς, ἡ ἁγία Τράπεζα, ἐκεῖ εἶναι τό δένδρο τοῦ Σταυροῦ. Καί ὅπως ἀπό τά δένδρα κρέμονται οἱ καρποί ἔτσι καί ἀπό αὐτό τό δένδρο τοῦ Σταυροῦ κρέμεται ὁ καρπός πού πρέπει νά φᾶμε καί ὁ καρπός αὐτός εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.
Τελειώνοντας ὁ π. Νεκτάριος παρεκάλεσε ὅλοι μας νά κρατήσουμε ἀπόψε αὐτά τά τρία πράγματα πού εἴπαμε, πρῶτον νά νοσταλγοῦμε καί νά ποθοῦμε τόν παράδεισο, δεύτερον νά ζοῦμε καθημερινά μέσα στόν παράδεισο πού λέγεται ἐκκλησία καί θεία λατρεία καί τρίτον νά γινόμαστε Παράδεισος ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλον.
Τό πρωΐ τῆς κυριωνύμου ἡμέρας (Κυριακή 22 Φεβρουαρίου) ἐτελέσθη ὁ ὄρθρος καί πανηγυρική Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία ἱερουργοῦντος τοῦ Σεπτοῦ Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου. Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας π. Ἱερώνυμος Κυριαζῆς, ὁ ὁποῖος συνδύασε στό κήρυγμά του τήν Κυριακή τῆς Τυρινῆς καί τό πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου. Δέν εἶναι τυχαῖο ποὺ ἡ μνήμη ἑνὸς ὁμολογητοῦ τῆς πίστεως συναντᾶ τὴν ἡμέρα ποὺ ἡ Ἐκκλησία μᾶς μιλᾶ γιὰ τὴ συγχώρεση καὶ τὴ νηστεία. Διότι ἡ ἀλήθεια χωρὶς ἀγάπη γίνεται σκληρότητα, καὶ ἡ ἄσκηση χωρὶς ἀγάπη γίνεται κενὸ σχήμα.
Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μᾶς φέρνει στὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς. Τὴν ἡμέρα ποὺ θυμόμαστε τὴν ἔξοδο τοῦ Ἀδὰμ ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Γιατί ἔχασε ὁ ἄνθρωπος τὸν Παράδεισο; Ἔχασε τὸν Παράδεισο γιατί ἔχασε τὴν κοινωνία. Ἔχασε τὴν ἐμπιστοσύνη. Ἔχασε τὴν ἀγάπη.
Ὁ Ἅγιος Ῥηγῖνος ἔδωσε τὸ αἷμά του γιὰ τὴν ἀλήθεια. Ἐμεῖς μποροῦμε νὰ δώσουμε τὸν ἐγωισμό μας; Ἐκεῖνος στάθηκε ὅρθιος μπροστὰ στὸ ξίφος. Ἐμεῖς μποροῦμε νὰ σταθοῦμε ταπεινοὶ μπροστὰ στὸν ἀδελφό; Ἐκεῖνος ὁμολόγησε «Χριστός Θεός». Ἐμεῖς μποροῦμε νὰ ὁμολογήσουμε «συγχώρεσέ με»;
Ἡ Σαρακοστὴ δὲν εἶναι πρόγραμμα διατροφῆς. Εἶναι ἐπιστροφή. Δὲν εἶναι τιμωρία. Εἶναι θεραπεία. Δὲν εἶναι ἄρνηση τροφῆς. Εἶναι ἄνοιγμα καρδιᾶς. Ὁ Ἅγιος Ῥηγίνος, ὁ γόνος τῆς Λιβαδειᾶς καὶ ποιμὴν τῆς Σκοπέλου, μάς διδάσκει ὅτι ἡ πίστη χρειάζεται ἀλήθεια. Καὶ ἡ Σαρακοστὴ χρειάζεται ἀγάπη. Ἄς ἀρχίσουμε, λοιπόν, ὄχι μὲ πεῖσμα, ἀλλὰ μὲ ταπείνωση. Ὄχι μὲ κατάκριση, ἀλλὰ μὲ συγχώρεση. Καὶ τότε, ὁ Παράδεισος δὲν θὰ εἶναι μακριά.
Στό τέλος ὁ Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος τόνισε ὅτι τό παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου, καθώς καί ὁ βίος καί ἡ πολιτεία ὅλων τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, τά δόγματα καί τό συνοδικό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς φανερώνουν τόν ἀσφαλῆ τρόπο, ὥστε νά ἀντιμετωπίσουμε σωστά καί ριζικά, φαινόμενα καί νοσηρά συμπτώματα, ὅπως ἡ οἰκολογική κρίση καί κάθε κρίση πού εἶναι ἀπότοκες τῆς βαθιᾶς πνευματικῆς κρίσης τῆς ἐκκοσμικευμένης ἐποχῆς μας.
Ὁ ἐφημέριος τοῦ ναοῦ π. Ἀλέξιος Σαμαρτζῆς εὐχαρίστησε τόν Ποιμενάρχη μας κ. Γεώργιο γιά τήν συνεχῆ στήριξη καί συμπαράσταση στό ἔργο τοῦ ἁγίου μας καί γιά τήν παρουσία του στίς λατρευτικές ἐκδηλώσεις πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, Ἐπισκόπου Σκοπέλου, τοῦ Λεβαδέως.
ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΟΣ
