Την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015 στο Ιερό Ησυχαστήριο Αναλήψεως του Κυρίου Σκούρτων τελέστηκε η αρχαιοπρεπής Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου με τη συμμετοχή των Καθηγουμένων των Ιερών Μονών, των Ιερομονάχων και των Διακόνων της Ιεράς Μητροπόλεώς μας. Ύμνους απέδωσαν χοροί των Μοναζουσών της Ιεράς Μητροπόλεως.
Με το πέρας της αρχαιοπρεπούς Θείας Λειτουργίας προσφέρθηκε μοναστηριακό κέρασμα στην Τράπεζα της Μονής.
Εν συνεχεία ακολούθησε η Μοναστική Σύναξη στην οποία ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε χαιρετισμό προς τις Μοναστικές Αδελφότητες της Ιεράς Μητροπόλεως.
Στον χαιρετισμό του ο Σεβασμιώτατος σημείωσε χαρακτηριστικά ότι: «Ὅλα δείχνουν πώς καθώς προχωρεῖ ἡ ἱστορία πρός τά ἔσχατα, ὁ ρόλος πού καλεῖται νά διαδραματίσει ὁ μοναχισμός εἶναι σημαντικός. Καλεῖται νά γίνει ὁ μοναχός καί ἡ μοναχή ἡ κραυγή τοῦ κόσμου γιά λίγη παρηγοριά καί κατεύθυνση.
Σήμερα, πού ἡ κοινωνία μας ἔχει διαποτισθεῖ ἀπό τό φρόνημα τῆς ἐκκοσμίκευσης, ὁ μοναχός καί ἡ μοναχή στή γνησιότητα καί πληρότητά τους ἀποτελοῦν ἀντίσταση σ’ αὐτό τό πνεῦμα καί φρόνημα».
Τέλος, ευχαρίστησε τον κτήτορα και Γέροντα του Ιερού Ησυχαστηρίου Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Τανάγρας κ. Πολύκαρπο και τη Γερόντισσα Ευπραξία για την αβραμιαία φιλοξενία τους και τον πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Γρηγόριο Παπαθωμά, Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. ο οποίος αποδέχθηκε την πρόσκληση.
Ο πανοσ. Αρχιμανδρίτης κ. Γρηγόριος Παπαθωμάς ανέπτυξε το θέμα: «Οι τέσσερις εσχατολογικές αναμονές της Εκκλησίας». Στην ομιλία του ανέφερε «πως οι μοναχοί βιώνουν τα έσχατα μέσω των τεσσάρων εσχατολογικών αναμονών. Τη Βιβλική –Εσχατολογική αναμονή (Πρώτοι χριστιανοί) και τη Λειτουργική εσχατολογική αναμονή καθώς βιώνουμε τα γεγονότα μέσω των εορτών της Εκκλησίας μας. Γενικά οι μοναχοί πρέπει να βιώνουν τα έσχατα μέσω του μαρτυρίου της «συνειδήσεως». Το μαρτύριο του αίματος που βίωναν οι πρώτοι χριστιανοί μετατρέπεται για τους μοναχούς σε μαρτύριο συνειδήσεως μέσω της αδιαλείπτου προσευχής και ασκήσεως. Έτσι οι μοναχοί θα καταστούν πρότυπο και θα αποτελέσουν το «φως» των λαϊκών».
Μετά την εμπεριστατωμένη εισήγηση διεξήχθη γόνιμος διάλογος μεταξύ του Σεβασμιωτάτου και των μοναχών και μοναζουσών.
