Πρόγραμμα Μητροπολίτη

Νέα των Ενοριών
  • Δεν υπάρχουν νέα
Πρόγραμμα Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής
ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ – ΟΜΙΛΙΕΣ
Βοιωτική Εκκλησία 99,2 FM

Οργανισμός Κοινωνικών Δομών "ΑΡΩΓΗ"
Ψηφιακός Εκθεσιακός Χώρος Χριστιανικής Βοιωτίας
EVS
(European Voluntary Servise)
Αναζήτηση

Who's Online
8 visitors online now
6 guests, 2 bots, 0 members
Αρχείο

«Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν» (Α΄ Κορ. 1,23).

Ο σταυρός του Χριστού αποτελούσε σκάνδαλο για τους Ιουδαίους, οι οποίοι ανέμεναν έναν Θεό επίγειο, βασιλιά του έθνους τους, ενώ για τους Έλληνες αποτελούσε μωρία, τρέλα, που ο νους τους δεν μπορούσε να κατανοήσει καθώς υπερέβαινε τα όρια της λογικής και της σοφίας τους.

«τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι» (Α΄ Κορ. 1,18).

Μωρία, σκάνδαλο, δύναμις, τρείς αντιφατικές έννοιες που όμως συγκλίνουν.

Μωρία: Ποιος Θεός και χορηγός κάθε ζωής που υπάρχει στο παγκόσμιο στερέωμα γίνεται άνθρωπος και σταυρώνεται για χάρη του τελειότερου δημιουργήματός του;

Σκάνδαλο: Ποιος Θεός, Κύριος Ουρανού και Γης ανεβαίνει στο σταυρό δεχόμενος να θανατωθεί ως οι αμαρτωλοί και οι αποσυνάγωγοι;

Δύναμις: Ποιος Θεός επιλέγοντας τον Σταυρό, που ετοιμάστηκε για τους καταραμένους, νικά το θάνατο δωρίζοντας στους ανθρώπους τη ζωή, που απώλεσαν, όταν ο θάνατος εισήλθε στην ανθρωπότητα δια της παρακοής των Πρωτοπλάστων στον Παράδεισο;

Πράγματι, το Σταυρό το ατιμωτικότερο και επαχθέστατο μέσο θανατώσεως, που επινοήθηκε για την θανατική ποινή των εγκληματιών, δέχθηκε να υποστεί ο Χορηγός της Ζωής, ο Δημιουργός ορατών και αοράτων, για να σώσει τον άνθρωπο καταργώντας το θάνατο δια του θανάτου Του και της Αναστάσεώς Του. Γι’ αυτό ο υμνωδός θαυμάσια αναφωνεί:

«Ὁ διὰ βρώσεως τοῦ ξύλου, τῷ γένει προσγενόμενoς θάνατος, διὰ Σταυροῦ κατήργηται … τῆς γὰρ Προμήτορος ἡ παγγενὴς κατάρα διαλέλυται, τῷ βλαστῷ τῆς ἁγνῆς Θεομήτορος…». (ᾠδὴ θ’  Εἱρμὸς δεύτερος).

Η επιλογή από τον Κύριο του Σταυρού αποτελεί πρόσκληση προς άπαντες, διότι λέγει ο Μέγας Αθανάσιος: «εἰ ὁ θάνατος τοῦ Κυρίου λύτρον ἐστὶ πάντων, καὶ τῷ θανάτῳ τούτου τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύεται, καὶ γίνεται τῶν ἐθνῶν ἡ κλῆσις· πῶς ἂν ἡμᾶς προσεκαλέσατο, εἰ μὴ ἐσταύρωτο; ἐν μόνῳ γὰρ τῷ σταυρῷ ἐκτεταμέναις χερσί τις ἀποθνῄσκει. Διὸ καὶ τοῦτο ἔπρεπεν ὑπομεῖναι τὸν Κύριον, καὶ τὰς χεῖρας ἐκτεῖναι, ἵνα τῇ μὲν τὸν παλαιὸν λαόν, τῇ δὲ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἑλκύσῃ, καὶ ἀμφοτέρους ἐν ἑαυτῷ συνάψῃ …Οὕτω γὰρ ὑψωθείς, τὸν μὲν ἀέρα ἐκαθάριζεν ἀπό τε τῆς διαβολικῆς καὶ πάσης τῶν δαιμόνων ἐπιβουλῆς … τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον ὁδοποιῶν ἐνεκαίνιζε … διὰ τοῦ ἰδίου σώματος αὐτοῦ. Ὡς γὰρ ὑπὲρ πάντων αὐτὸ προσήνεγκε τῷ θανάτῳ, οὕτω δι᾿ αὐτοῦ πάλιν ὡδοποίησε τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον». (Ἀθανασίου Ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας «Λόγος περί τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου, καί τῆς διά σώματος πρός ἡμᾶς ἐπιφανείας αὐτοῦ», P.G. τόμος  25, στ.140).

(Αν ο θάνατος του Κυρίου είναι η λύτρωση όλων και με το θάνατό του γκρεμίζεται το τείχος ανάμεσα στους ανθρώπους και το Θεό και γίνεται η πρόσκληση προς όλα τα έθνη πως θα μας προσκαλούσε αν δεν σταυρωνόταν; Διότι μόνο πάνω στο σταυρό πεθαίνει κάποιος με απλωμένα τα χέρια. Γι’ αυτό έπρεπε ο Κύριος να υπομείνει το θάνατο στον σταυρό και να απλώσει τα χέρια του, ώστε με το ένα χέρι να ελκύσει τους Ιουδαίους και με το άλλο τους εθνικούς (ειδωλολάτρες) και να τους ενώσει και τους δύο στον εαυτό του. Έτσι ο Χριστός καθάρισε τον αέρα από την διαβολική επιβουλή και άνοιξε τις πύλες  του ουρανού σε εμάς τους ανθρώπους δια του σώματός του. Και όπως πρόσφερε το σώμα του με το θάνατο υπέρ όλων έτσι πάλι δια του σώματός του μας άνοιξε τον δρόμο προς τον ουρανό).

Κι ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον λόγο του εις τον Σταυρό λέει: «Σταυρὸς τὸ κεφάλαιον τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας· σταυρὸς ἡ τῶν μυρίων ἀγαθῶν ὑπόθεσις … Οὗτος ἡμᾶς τῆς πλάνης ἠλευθέρωσεν, οὗτος πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἐχειραγώγησεν, οὗτος καταλλαγὰς Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους ἐποιήσατο …  Οὗτος ἡμᾶς ἐν σκότει καθημένους ἐφώτισεν». (Ἰωάννου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου, «Εἰς τὸν σταυρόν, ἐλέχθη εἰς τὴν ἁγίαν καὶ μεγάλην Παρασκευήν· καὶ εἰς τὴν ἐξομολόγησιν τοῦ λῃστοῦ, καὶ ὅτι χρὴ ἡμᾶς ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν εὔχεσθαι. Ὁμιλία βʹ», P.G. τόμος 49, στ.407).

Γι’ αυτό αναφέρεται χαρακτηριστικά και στην υμνολογία της εορτής του Σταυρού «ἔστι γὰρ σωτήριον ἡμῖν τοῦτο τὸ ξύλον».

«Σταυρός, ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης· Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας·

Σταυρός, βασιλέων τὸ κραταίωμα· Σταυρός, πιστῶν τὸ στήριγμα·

Σταυρός, Ἀγγέλων ἡ δόξα, καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα».ξαποστειλάριον)

 

Facebooktwittergoogle_plus

Αποκλεισμός Σχολίων.