Εξόδιος Ακολουθία μακαριστού π. Σταύρου Συμεωνίδη

Στην ουράνια Βασιλεία του Αγίου Τριαδικού Θεού, στη χώρα των Ζώντων, εκεί που δεν συνοδεύουν ο πόνος, η λύπη και ο στεναγμός, προπέμψαμε την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου τον αγαπητό και σεβαστό π. Σταύρο Συμεωνίδη.

Στην εξόδιο ακολουθία που έγινε στο Ι. Ησυχαστήριο του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου στο Μήλεσι προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος. Ο Επίσκοπός μας συγκινημένος σκιαγράφησε με τον λόγο του την προσωπικότητα του μακαριστού αλλά και την σταυρική του πορεία. Ο π. Σταύρος, γόνος ευσεβούς οικογένειας, αγάπησε από την παιδική του ηλικία την Εκκλησία. Με κόπους και θυσίες πολλές σπουδάζει την ιερή τέχνη της Βυζαντινής μουσικής, την πάντερπνη έκφραση της Ορθόδοξης λατρείας, με πόθο να γίνει διάκονος της δοξολογίας του Θεού.

Ήταν ο ταπεινός μαθητής της ψαλτικής, ο ακάματος εργάτης του ψαλτηρίου, ο λάτρης και διάκονος της ιερής υμνολογίας. Πάντοτε ήταν ως ιεροψάλτης, ο ταπεινός σεμνός και ευπρεπής συνοδοιπόρος του λειτουργούντος Ιερέως στην ωραιότητα της διαδρομής μεταξύ ουρανού και γης. Δάσκαλος προσιτός, υπομονετικός για τους πολλούς μαθητές του, οι οποίοι εκτός της ιερής τέχνης, σπούδασαν κοντά του την ευλάβεια, το σεβασμό, το ήθος το ταπεινό και ύφος το εκκλησιαστικό.

Οικογενειάρχης σοβαρός και υπεύθυνος. Θυσιαστική μπορεί να χαρακτηρισθεί η αγάπη του για την αγαπημένη του ομόζυγο Ιωάννα και τα παιδιά του. Όλοι ενωμένοι σήκωσαν τον βαρύτατο σταυρό της επώδυνης ασθένειας της κόρης και αδελφής τους Αντιγόνης και ευχαριστιακά διαχειρίστηκαν την κοίμηση της.

Μετά από πολύχρονη διακονία στο ψαλτήρι γεννήθηκε στην ψυχή του μακαριστού, ο πόθος της ιερωσύνης. Επιθυμία, που με την χάρη του Θεού, εκπληρώθηκε στην Τοπική μας Εκκλησία. Για επτά χρόνια στον Πρόδρομο, διακόνησε αφήνοντας τα ποιμαντικά του αποτυπώματα στις ψυχές των ανθρώπων. Η πολύχρονη ασθένεια, ενδυνάμωσε την πίστη του, αύξησε την δοξολογία του, πολλαπλασίασε την πνευματική του καλλιέργεια. Επίσκεψη Χριστού η παρουσία του πόνου, έλεγε σε όσους τον ρωτούσαν για την κατάσταση του. Τιμή η  παρουσία του για την ιερατική μας οικογένεια. Ο π. Σταύρος στάθηκε με φόβο Θεού, πίστη και αγάπη ενώπιον του Χριστού και του ανθρώπου. Τον παρακαλούμε τώρα που αναπαύεται μετά των Αγίων και των Αγγέλων στην αιώνια δοξολογία να πρεσβεύει για την οικογένεια του, τα πνευματικά παιδιά του, τους μαθητές του, τον ιερό κλήρο, την Εκκλησία και την πατρίδα μας.

Επιμέλεια κειμένου π. Σπυρίδων Βασιλάκος

 

Facebooktwitter