Tο πρωί της Παρασκευής 7 Απριλίου 2017 ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος τέλεσε τον Εσπερινό του Αγίου Λαζάρου μετά της Θείας Λειτουργίας των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στη γραφική κωμόπολη της Δαύλειας.

Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχαν οι μαθητές του Γυμνασίου, του Λυκείου, του Δημοτικού και του Νηπιαγωγείου της Δαύλειας, με τους καθηγητές και τους δασκάλους τους. Η παρουσία και η συμμετοχή όλων των μαθητών στη θεία λατρεία ήταν υποδειγματική και με τάξη και ευλάβεια προσήλθαν στη Θεία Κοινωνία.

Ο Σεβασμιώτατος με απλά λόγια μίλησε προς τα παιδιά και τους εξήγησε την σημασία της Μεγάλης Εβδομάδος. Αναφέρθηκε στη θυσιαστική αγάπη του Χριστού που νίκησε το θάνατο για την σωτηρία του ανθρώπου. Η Μεγάλη Εβδομάδα οδηγεί στο Πάσχα που είναι η νίκη του Χριστού πάνω στο θάνατο. Το μήνυμα της Αναστάσεως, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, είναι το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα και ανοίγει την πόρτα της αιωνιότητας. Και σε αυτή την πορεία ζωής που οδηγεί στην αιωνιότητα μας καλεί ο Χριστός.

Ο Σεβασμιώτατος ανέλυσε στα παιδιά την σκηνή του Νιπτήρα τονίζοντας την σημασία της αγάπης και της διακονίας  που ο ίδιος ο Κύριος μας φανέρωσε με την σταυρική του θυσία. Χρειάζεται, όπως είπε, στην δύσκολη εποχή που ζούμε να έχουμε αγάπη, διάθεση προσφοράς, ενότητα, ομόνοια και συνεργασία ώστε όλοι μαζί να συμβάλλουμε στο κοινό καλό και την δημιουργία πολιτισμού.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων των Σχολείων προσέφερε κέρασμα σε όλα τα παιδιά, τους εκπαιδευτικούς και όσους εκκλησιάστηκαν, στο παρακείμενο κόσμημα της Δαύλειας, το Μετόχι της Μονής Ιερουσαλήμ, που αναστηλώθηκε και εγκαινιάστηκε το 2011 και σήμερα λειτουργεί ως Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως και εξυπηρετεί τις δύο ενορίες της κωμοπόλεως της Δαύλειας.

Στο Πνευματικό Κέντρο ο Σεβασμιώτατος είχε την ευκαιρία  να επικοινωνήσει με τα παιδιά καθώς και με τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς και ευχήθηκε σε όλους Καλό και Ευλογημένο Πάσχα.

Κατόπιν ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Ιερουσαλήμ όπου ευχήθηκε στην Γερόντισσα και τις αδελφές της Μονής Καλή Μεγάλη Εβδομάδα καθώς και την Μονή της μετανοίας του τον Όσιο Λουκά.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΕ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ

Microsoft Word – ΠΑΣΧΑ 2017

Το απόγευμα της Ε΄ Κυριακής των Νηστεών, 2 Απριλίου ε.έ. ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος χοροστάτησε στον Κατανυκτικό Εσπερινό στον Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου στο χωριό Άγιος Θωμάς με την συμμετοχή κληρικών της ευρύτερης περιοχής και των ευλαβών πιστών.

Στον κατανυκτικό Εσπερινό μίλησε ο πανοσ. αρχιμανδρίτης π. Μελέτιος Βαδραχάνης, ο οποίος αναφέρθηκε στον Ακάθιστο ύμνο καθώς και στον Μεγάλο Κανόνα.

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους υγεία, δύναμη και Καλή Μεγάλη Εβδομάδα.

Τον Απόστολο Ρούφο πρώτο Επίσκοπο Θηβών εόρτασε η Τοπική μας Εκκλησία την Κυριακή 2 Απριλίου 2017.

Στη Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Ρούφου στην πόλη των Θηβών προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος. Το θείο λόγο κήρυξε ο παν. αρχιμανδρίτης π. Μελέτιος Βαδραχάνης, ο οποίος αναφέρθηκε στη ζωή του Αγίου Ρούφου.

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος στην σύντομη προσλαλιά του αναφέρθηκε στη μορφή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει την Ε΄Κυριακή των Νηστειών τονίζοντας την σημασία της μετάνοιας και ευχήθηκε σε όλους Χρόνια Πολλά και καλή Μεγάλη Εβδομάδα.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε η λιτάνευση της εικόνος του Αγίου Ρούφου στον προαύλιο χώρο του ναού.

Το εσπέρας της Παρασκευής 31 Μαρτίου ε.έ. στο βασιλομονάστηρο του Οσίου Λουκά ο Επίσκοπος της Τοπικής Εκκλησίας, η αδελφότητα της Μονής και πλήθους ευλαβών πιστών συνήχθησαν για να υμνήσουν την Υπεραγία Θεοτόκο.

Στη λουσμένη από το φως των κεριών των πολυελαίων και τη φλόγα των καντηλιών του εικονοστασίου Εκκλησία της Παναγίας εψάλη ο Ακάθιστος ύμνος προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Στην ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου μετά του Όρθρου, κατά το μοναστηριακό τυπικό, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος, πλαισιούμενος από τους μοναχούς της μονής και τους ευλαβείς προσκυνητές που προσήλθαν στο Μοναστήρι του Οσίου Λουκά.

Ο Σεβασμιώτατος στην σύντομη προσλαλιά του αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία διηκόνησε το μυστήριο της Σαρκώσεως του Υιού και Λόγου του Θεού τονίζοντας την αγάπη της και την προσφορά της στο ανθρώπινο γένος, την μεσιτεία της στο Θεό και την προστασία της. Και ανέφερε ότι σε κάθε δύσκολη κατάσταση καταφεύγουμε στη Μητέρα του Θεού και την παρακαλούμε να μας επισκιάσει.

Ο Σεβασμιώτατος τόνισε πως σε αυτή την δύσκολη εποχή που ζούμε ο Θεός είναι κοντά μας, και με το Σταυρό Του και την Ανάστασή Του, που σε λίγες μέρες θα εορτάσουμε, επαγγέλλεται σε όλους μας την καινούρια ζωή, αυτή που θα ακούσουμε το βράδυ της Αναστάσεως «Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται».

Τέλος, ευχήθηκε σε όλους δύναμη, υγεία και πλούσια τη Χάρη του Θεού με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Οσίου Λουκά του εν τω Στειρίω, ώστε να πορευτούμε στη Μεγάλη Εβδομάδα και να βιώσουμε τη χαρά που απορρέει από το κενό Μνημείο του Σωτήρος Χριστού.

Επίσης, ο Σεβασμιώτατος  ευχήθηκε στον παριστάμενο Διοικητή της 1^ης Στρατιάς της Λάρισας Αντιστράτηγο κ. Δημόκριτο Ζερβάκη δύναμη και υγεία στα νέα του καθήκοντα και του πρόσφερε ως ευλογία αντίγραφο της εικόνας του Οσίου Λουκά, όπου κρατάει το μοναστήρι του, ευχόμενος οι πρεσβείες του Οσίου να τον στηρίζουν.

Σήμερα 31η Μαρτίου ε.έ. τιμήθηκε η επέτειος της απελευθέρωσης της Λιβαδειάς με Δοξολογία στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής Λιβαδειάς, όπως και την 1η Απρίλη του 1821, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου, με την συμμετοχή των αρχών και των μαθητών των Σχολείων της πόλεως.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του τόνισε πως είναι ιδιαίτερη ευλογία που βρίσκονται σε αυτόν τον ιερό και ιστορικό χώρο της Αγίας Παρασκευής, όπου δοξολόγησαν το Θεό οι ήρωες της Επανάστασης, ο κλήρος και ο λαός. Η αναφορά μας σε αυτό το χώρο θα πρέπει να μας γεμίζει δύναμη και βιώματα θυμίζοντάς μας τους ανθρώπους που πρόταξαν σαν μείζον θέμα της ζωής τους την ελευθερία και την υπεράσπιση της πίστης και της πατρίδας και θυσιάστηκαν για αυτές. Ο Σεβασμιώτατος τόνισε πως σε μας εναπόκειται η διαχείριση της ελευθερίας γιατί χωρίς την ελευθερία σωματική και πνευματική ο άνθρωπος υποδουλώνεται στη σκλαβιά. Τέλος ευχήθηκε στους μαθητές δύναμη, υγεία και πρόοδο.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στην προτομή του Αθανασίου Διάκου που δεσπόζει στον προαύλειο χώρο της Αγίας Παρασκευής καθώς και μουσικοχορευτική εκδήλωση από μαθητές των Δημοτικών Σχολείων της Λιβαδειάς.

Στοχασμοί Σεβασμιωτάτου κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ με αφορμή την απελευθέρωση της Λιβαδειάς από τον οθωμανικό ζυγό

 «Για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν γι ’αυτά τα δύο πολεμώ κι αν δε τα αποκτήσω τι μ’ ωφελεί να ζήσω;»

Με αυτό το απλό, ξεκάθαρο στα νοήματα του και υψηλό στους στόχους του θούριο βάδιζαν οι θαρραλέοι αγωνιστές πρόγονοί μας, για να ανοίξουν την πύλη και την οδό της ελευθερίας, την οποία είχε κλείσει επί αιώνες η οθωμανική τυραννία και στυγνή βαρβαρότητα.

Μέσα στα δύσκολα και σκοτεινά χρόνια της δουλείας του Γένους μας υπό τον ζυγό απολίτιστου, αλλόφυλου και αλλόθρησκου δυνάστη, ένας απρόβλεπτος  και υπερλογικός παράγοντας, η πίστη προς τον ζώντα Θεό των πατέρων μας, τον τελικό ρυθμιστή της ιστορικής τραγωδίας, υπήρξε η μυστική εκείνη και ακαταγώνιστη δύναμη για κάθε ρωμηό, κάθε ορθόδοξο Έλληνα, με την οποία και το Έθνος μας παρέμεινε ενωμένο υπό την προστασία και κάλυψη της «Μεγάλης Εκκλησίας» και τα ζώπυρα των ελπίδων διατηρήθηκαν στην τέφρα, από την οποία θα ξαναγεννιόταν, όπως ο μυθικός Φοίνικας, η πονεμένη σκλάβα μα πάντα ελεύθερη στο πνεύμα Ρωμιοσύνη.

Τί κι αν οι ραγιάδες γυμνοί, εξαθλιωμένοι από τις κακουχίες και τους διωγμούς, έβλεπαν τους τρομερούς γενίτσαρους να προβαίνουν σε αποτρόπαια εγκλήματα σε βάρος του χριστιανικού «μιλετίου»;

Τί κι αν η Ημισέληνος εσκίαζε από Ανατολή σε Δύση τον κόσμο;

Τί κι αν οι τότε ισχυροί της γης υπέγραφαν υποκριτικά την λεγομένη κατ’ ευφημισμόν Ιερά Συμμαχία, πολιτικό δόγμα της οποίας υπήρξε: ο χάρτης της Ευρώπης να παραμένει αμετάβλητος και κάθε επαναστατική κίνηση, όσο δίκαιη κι αν είναι, να καταπνιγεί;

Ο ραγιάς εμψυχωμένος από την ορθόδοξη πίστη, αλώβητος μέσα στην νέα κιβωτό, την Εκκλησία του, που ο Ζαμπέλιος χαρακτήρισε «ελληνοσώτειρα», «μητέρα και τροφό», παρέμενε ζωντανός με την ελπίδα και προσδοκία της πολυπόθητης λευτεριάς.

Κι όταν ο μέγας βάρδος και πρόδρομος της Εθνεγερσίας, Ρήγας Βελεστινλής, συνάρπαξε με την δημεγέρτρια λύρα του, απεκάλυπτε το σκοπό της Ελληνικής Επανάστασης «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστιν τήν ἁγίαν καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερίαν».

Κι όταν ο μαρτυρικός ισαπόστολος Άγιος Κόσμας  ο Αιτωλός, προφήτευε το «ποθούμενον», ενέπνεε στους σκλαβωμένους την πίστη στο Χριστό μαζί με την εμμονή στη Μεγάλη Ιδέα.

Φτωχικές εκκλησίες και μοναστήρια, χωρίς σήμαντρα και προκλητικές κωδωνοκρουσίες, κρυμμένες μέσα σε ρεματιές και φαράγγια δίνουν καταφύγιο, παρηγοριά και καθοδήγηση στους σκλάβους.

Ρακένδυτοι φτωχοπαπάδες και ταπεινοί καλογήροι, που δεν κατέφυγαν στη Δύση, όπως τόσοι λογάδες και μορφωμένοι, αυτοί οι απλοί λειτουργοί του Θεού μεταγγίζουν στο ραγιά την ελπίδα της Ανάστασης.

Κι ο Θεός, ο παντεπόπτης Θεός της Ιστορίας, είδε την πίστη των απλών εκείνων ανθρώπων.

Βλέπει την απόλυτη εμπιστοσύνη τους προς Εκείνον και «συμπάσχει», γίνεται βοηθός και αντιλήπτορας.

Η σκοτισμένη ζωή αρχίζει να φωτίζεται από το φως που εκπέμπουν εκκλησίες και μοναστήρια.

Αγία Λαύρα στο Μορηά, Όσιος Λουκάς στη Ρούμελη. Από τα αθάνατα κέντρα της πίστης ξεκινά ο υπέρ πάντων αγών των νεοελλήνων.

Οι ξεσηκωμένοι πρώην υπόδουλοι του Σουλτάνου προτείνοντας τα ιερά σύμβολα της πίστης τους, δείχνουν ότι πιστεύουν πως ο Θεός προΐσταται στον ιερό αγώνα τους. «Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καί ἡττᾶσθε».

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο κρατώντας σημαία με τον Τίμιο Σταυρό κηρύσσοντας «Ἐν τούτῳ τῷ σημείῳ νικῶμεν!».

Ο Μάρκος Μπότσαρης με τη λευκή σημαία και τη μορφή του Τροπαιοφόρου Αγίου Γεωργίου.

Ο Πλαπούτας με λάβαρο με τα αρχικά γράμματα Ι.Χ.Ν. (Ἰησοῦς Χριστός Νικᾶ).

Οι γυναίκες της Νάουσας που έπεσαν στους καταρράκτες της Αραπίτσας για να αποφύγουν την ατίμωση ψάλλοντας «… τήν ὡραιότητα τῆς παρθενίας σου….».

Στο μεγάλο ξεσηκωμό της πανελλήνιας Εθνεγερσίας δεν έλειψε ασφαλώς η Λιβαδειά, η γκιαούρ Λιβαδειά, όπως την έλεγαν οι Τούρκοι, κάτι που φανερώνει την αδούλωτη ψυχή των Χριστιανών κατοίκων της.

Ήδη στην ιστορική Μονή του Οσίου Λουκά στις 27 Μαρτίου 1821 είχε κηρυχθεί επίσημα και πανηγυρικά η έναρξη του αγώνα για την ελευθερία.

Ο Αθανάσιος Διάκος, ο αητός της Ρούμελης, σε στενή συνεργασία με προκρίτους και άλλους οπλαρχηγούς πέτυχε την κατάληψη του κάστρου της Λιβαδειάς, του «Πύργου της Ώρας» και άλλων επίκαιρων θέσεων.

Την 1^η Απριλίου 1821 η σπουδαιότερη πόλη της Ανατολικής Ρούμελης ήταν ελεύθερη χάρη στην τόλμη του Διάκου, στην υπευθυνότητα των προεστών και τη γενναιότητα των κατοίκων της.  

Όλοι μαζί κατευθύνθηκαν στο ναό της αγίας Παρασκευής, όπου ο Μητροπολίτης Αθηνών Διονύσιος και οι επίσκοποι Σαλώνων Ησαΐας και Ταλαντίου Νεόφυτος παρουσία του Αθανασίου Διάκου και του αποστόλου της Φιλικής Εταιρείας Αθανασίου Ζαρίφη, ετέλεσαν πανηγυρική δοξολογία.

Μέσα στο γενικό ενθουσιασμό ο Διάκος ύψωσε την σημαία της Επανάστασης με την εικόνα του Αγίου Γεωργίου  και κεντημένες με κυανό μετάξι τις λέξεις: «Ἐλευθερία ἤ θάνατος».

Η λαμπρή αυτή επέτειος μας διδάσκει πολλά και σπουδαία. Στις κρίσιμες ημέρες μας, στην εποχή  της εκκοσμίκευσης, όπου η πίστη στο Θεό και τις Ορθόδοξες παραδόσεις, υποβαθμίζεται και παραθεωρείται πρέπει να γίνει από όλους αντιληπτό, ότι εάν πράγματι επιθυμούμε την ελευθερία, ευτυχία και ευημερία της σημερινής πατρίδας μας, οφείλουμε να στραφούμε, όπως οι πρόγονοι μας, στον μοναδικό που θέλει και δύναται να την εγγυηθεί.

Σε κάθε προσωπική μα και συλλογική δοκιμασία ας ψάλλωμε με τον προφήτη Ιερεμία:

«Κύριε, σύ ἡ ἰσχύς μου καί βοήθειά μου καί καταφυγή μου ἐν ἡμέραις κακῶν» (Ἱερ. ιστ΄ , 19).

 Αὔτη ἡ πίστις ἡμῶν ἡ νικήσασα τόν κόσμον!

Την Τετάρτη 29 Μαρτίου ε.έ. ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος τέλεσε Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στο Ιερό Ησυχαστήριο “Η Μήτηρ του Ηγαπημένου” στο Κλειδί, με την συμμετοχή ευλαβών προσκυνητών από τη γύρω περιοχή και άλλες περιοχές και ένα πούλμαν από το Λεοντάρι με τον ιερέα τους που κατάγεται από το Κλειδί. Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στους στόχους της Μεγάλης Σαρακοστής ενώ μετά στο τέλος της Λειτουργίας στο αρχονταρίκι της μονής είχε επικοινωνία με όλους τους προσκυνητές και τους ευλαβείς πιστούς.

Κήρυξη της Επαναστάσεως στη Ρούμελη την 27^ην Μαρτίου 1821 στην Ιερά Μονή του Οσίου Λουκά

 «Ὁ ἀοίδιμος Γρηγόριος ο Ε΄ μετεπέμψατο τόν ἐπίσκοπον Ἀμφίσσης Ἡσαΐαν καί τούς προεστῶτας τῆς μονῆς τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ εἰς Κωνσταντινούπολιν ὡς δῆθεν συσκεψομένους μετά τοῦ πατριάρχου περί πλασθείσης τινός ὑποθέσεως τοῦ μοναστηρίου. Ἀνέβησαν λοιπόν περί τό τέλος τοῦ 1820 εἰς Κωνσταντινούπολιν ὁ Ἡσαΐας καί οἱ δύο προεστῶτες τότε τῆς μονῆς: Θεοδόσιος ὁ ἀδελφός τοῦ αὐτοῦ  Ἡσαΐου σύμβουλος ὤν καί ὁ ἐξ Ἀνεμωρείας Ἰωάσαφ Χατζῆς ἡγούμενος αὐτῆς. Συσκεψάμενοι δέ μετά τοῦ πατριάρχου, λαβόντες τήν ἐμπιστευτικήν ἀποστολήν πρός ἐξέγερσιν τῆς ἐπαναστάσεως καί ἐφοδιασθέντες μετά τῶν οἰκείων ἐπιστολῶν καί ἐγγράφων τῶν τε ἑταίρων καί τοῦ πατριάρχου κατῆλθον εἰς τήν μονήν περί τόν Μάρτιον…».

»Ἐν τῇ μονῇ ἅμα τῇ ἀφίξει αὐτῶν συνελθόντες καί ὁ Διάκος, ὁ Ἀθανάσιος Ζαρείφης, ὁ ἀπεσταλμένος τῆς ἑταιρείας, καί οἱ προεστῶτες καί οἱ πρεσβύτεροι τῶν μοναστῶν, […] ἐν τῷ ναῷ τῆς μονῆς, κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, καί μετά βραχεῖαν συνδιάσκεψιν ἐψήφισαν τήν ἐπανάστασιν· καί ἕκαστος ἀνέλαβεν ὁρκισθείς ἐπί τοῦ ἱεροῦ εὐαγγελίου νά ἐργασθῇ τελεσφόρως.

»Μετά τήν λύσιν δέ τῆς συνεδριάσεως ἐτράπησαν ἕκαστος εἰς τήν ἐκτέλεσιν τῶν ἐναποτεθειμένων αὐτῷ ἔργων. Καί ὁ μέν Ἡσαΐας ἀπῆλθε νά παρασκευάσῃ τά τῆς ἐπαναστάσεως παρά τοῖς Λοκροῖς Ὀζόλαις καί Δωριεῦσιν […] Τότε ἔλαβον παρά τοῦ Ἡσαΐου τάς τελαυταίας διαταγάς ἐπικυρουμένας καί ὑπό ἐπιστολῶν τοῦ πατριάρχου καί ὑπό τῶν ἑταίρων οἱ ἀρματωλοί καί κλέπται τῆς Λοκρίδος καί Δωρίδος, ὁ Πανουριᾶς, ὁ Δυοβουνιώτης, ὁ Σκαλτᾶς…».

»Ὁ δέ Διάκος μετά ταχύτητος ἀετοῦ παρεσκεύασε τά τῆς ἐπαναστάσεως ἐν τε Φωκίδι καί Βοιωτίᾳ ὡς ἐκ κέντρου ἐκ τῆς Λεβαδείας τῆς ἀρματωλικῆς αὐτοῦ ἕδρας […] ἀπό τῆς 12^ης Μαρτίου, καθ’ ἥν ἐγένετο ἡ ἐν τῇ μονῇ τοῦ ὁσίου Λουκᾶ συνεδρίασις, τά περί τόν Παρνασσόν καί τόν Ἑλικῶνα ἐσείοντο ὑπό τῶν Ἑλλήνων προαλειφομένων εἰς τό πεδίον τοῦ Ἄρεως.

»Τῇ 23 Μαρτίου ἦσαν ἕτοιμοι οἱ ἐν Λεβαδείᾳ, ὁσίῳ Λουκᾷ  καί Ἀμφίσσῃ νά ἀνάψωσι τό πῦρ· ἀλλ’ ἀνέμενον νά ἴδωσι τήν πυράν τῆς Πελοποννήσῳ […] τήν νύκτα τῆς 26 πρός τήν 27 διετέλεσαν ἐν τῇ μονῇ τοῦ ὁσίου Λουκᾶ οἱ μονασταί καί τινες ἐκεῖ συνελθόντες χωρῖται, ἡγουμένου τοῦ ἑταίρου Ζαρείφη, ἔνοπλοι ἀναμένοντες ἐν συγκινήσει τά τῆς Ἀμφίσσης· ἅμα τῇ ἕῳ ἐψάλη δοξολογία ἐν τῷ περιβλέπτῳ τῆς αὐτῆς μονῆς ναῷ μετά δακρύων χαρᾶς ὑπό τοῦ ἐπισκόπου Ἀμφίσσης Ἡσαΐου καί πάντων τῶν ἱερομονάχων ἐν λαμπρᾷ ἐκκλησιαστικῇ στολῆ καί πομπῇ, παρόντων τοῦ τε Ζαρείφη καί τοῦ Διάκου. Μετά τό τέλος τῆς δοξολογίας, φιλησάντων πάντων τήν χεῖρα τοῦ κρατοῦντος τήν ἁπλῆν σημαίαν τῆς ἐπαναστάσεως ἐν τῷ προαυλίῳ τῆς μονῆς Ἡσαΐου, τῇ δ’ ἑτέρᾳ εὐλογοῦντος τούς παρισταμένους καί ψάλλοντας τό: “Σῶσον Κύριε τόν λαόν σου” καί πάντων ἀσπασαμένων ἐν ἐνθουσιασμῷ ἀλλήλους τόν ἐν Χριστῷ ἀσπασμόν, ἀπεχωρίσθησαν».  [Γεωργίου Κρέμου, Ἱστορία τῆς ἐν τῇ Φωκίδι Μονῆς τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ τοῦπίκλιν Στειριώτου, τόμος Β΄, (Ἐν Ἀθήναις: Ἔκδ. Ἐκ τοῦ τυπογραφείου τῆς Εφημερίδος τῶν Συζητήσεων, 1880), σελ.97-99].

Το ιστορικό αυτό γεγονός της κηρύξεως της Επαναστάσεως στη Ρούμελη την 27^η Μαρτίου 1821 τιμάται κάθε χρόνο στην Ιερά Βυζαντινή Μονή του Οσίου Λουκά ως ένδειξη ελάχιστης τιμής στους αγωνιστές ήρωες του ’21 που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας μας.

Έτσι, την Κυριακή 26 Μαρτίου ε.έ. στην Ιερά Βυζαντινή Μονή του Οσίου Λουκά, εκεί από όπου ξεκίνησε η Επανάσταση στη Ρούμελη, τελέστηκε δοξολογία χοροσταστούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου, με τη συμμετοχή του κλήρου, των αρχόντων και του ευλαβούς λαού.

Ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων υπέρ πίστεως και πατρίδος κατά την επανάσταση του ’21 και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Επισκόπου Σαλώνων Ησαΐα, ο οποίος έπεσε ηρωϊκώς στη μάχη της Χαλκωμάτας.

Τέλος, ακολούθησε μουσικοχορευτική εκδήλωση από πολιτιστικούς συλλόγους της περιοχής.