Ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός της συγχωρήσεως τελέστηκε την Κυριακή 1 Μαρτίου 2020 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Λεβαδείας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου και με την συμμετοχή των ιερέων και των πιστών της πόλεως.

Το θείο λόγο κήρυξε ο πανοσ. αρχιμ. π. Σιλουανός Πεπονάκης,  Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως και Ηγούμενος της Ι.Μονής Αγίου Γεωργίου Μαυρομματίου, ο οποίος μίλησε για την ακηδία. Ενώ ο Σεβασμιώτατος  ευχήθηκε σε όλους καλή δύναμη για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Στο τέλος του Εσπερινού ακολούθησε ο ασπασμός της συγγνώμης μεταξύ του επισκόπου, των ιερέων και των πιστών.

Το Σάββατο 29 Φεβρουαρίου 2020 στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Κυρίου Αμπελοχωρίου Θηβών τελέστηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του εγνωσμένης οσιακής βιοτής και πολιτείας Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτη, ο οποίος καταγόταν από το Αμπελοχώρι Θηβών. Το μνημόσυνο όπως και τη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος.

Να σημειωθεί ότι ο Γέροντας Εφραίμ, ο οποίος ασκήτεψε στην έρημο του Αγίου Όρους, τα Κατουνάκια, στη συνείδηση των πιστών θεωρείται Άγιος και μετά πλείστης προσμονής ο κλήρος και ο λαός της Τοπικής μας Εκκλησίας αναμένει την αναγραφή Του στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας όπως έχει προαναγγείλει ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΡΗΓΙΝΟΥ ΣΤΗ ΛΕΙΒΑΔΙΑ

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, το Ιερό Προσκύνημα «ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΝΟΣ Ο ΛΕΒΑΔΕΥΣ», της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, στην πόλη της Λειβαδιάς, οργάνωσε εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν και μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Ρηγίνου, Επισκόπου Σκοπέλου, με την ευκαιρία της ιεράς μνήμης του.

Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε μουσική πολιτιστική εκδήλωση με τα Μουσικά Σύνολα και την Πολυφωνική Χορωδία της Μουσικής Ακαδημίας Μουσικής και τεχνών Λειβαδιάς, υπό την διεύθυνση του μαέστρου κ. Ν. Κοτροκόη και τη φιλική συμμετοχή της χορωδίας καλλιτεχνικής πορείας Ορχομενού, υπό την διεύθυνση του μαέστρου κ. Γεωργίου Ζωγράφου. Στόχος της συγκεκριμένης εκδήλωσης, όπως ανέφερε ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Ρηγίνου Λεβαδείας π. Αλέξιος Σαμαρτζής, είναι ο εξευγενισμός και η ανύψωση των αισθημάτων μας στο βαρύ κλίμα της σημερινής πραγματικότητας με την πολυσχιδή κρίση που βιώνουμε.

Τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, στις 6.30 μ.μ., πραγματοποιήθηκε με κάθε λαμπρότητα η Υποδοχή της Ιεράς Σιαγόνος του Τιμίου Ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, εν όψει της Ιεράς Μνήμης του Αγίου Ρηγίνου του Λεβαδέως, στον προαύλιο χώρο του Ναού, παρουσία του Σεπτού Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου, πολλών ιερέων, των Βουλευτών του νομού μας, των Τοπικών Αρχόντων και πλήθους κόσμου.

Στη συνέχεια εψάλη Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ζιχνών και Νευροκοπίου κ. Ιεροθέου, ο οποίος και κόμισε τον πνευματικό αυτό θησαυρό στο προσκύνημα του Αγίου Ρηγίνου.

Ο οικοδεσπότης Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος εκήρυξε τον Πανηγυρικό της ημέρας, αφού πρώτα καλωσόρισε τον Μητροπολίτη Ζιχνών και Νευροκοπίου κ. Ιερόθεο και τον ευχαρίστησε για την ανταπόκριση του αιτήματος της Τοπικής Βοιωτικής Εκκλησίας για την μεταφορά της Ιεράς Σιαγόνος του Τιμίου Προδρόμου.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής του Αγίου Ρηγίνου(25 Φεβρουαρίου), εψάλη πανηγυρικός όρθρος και έγινε Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ζιχνών και Νευροκοπίου κ. Ιεροθέου, συλλειτουργούντος του Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου. Τον θείο λόγο εκήρυξε ο κ. Ιερόθεος από το περρίσευμα της καρδίας του. Αφού σκιαγράφησε τον βίο του εορταζομένου Αγίου Ρηγίνου, εστίασε στην φλογερή πίστη του, που ευχαρίστως τον οδήγησε στο μαρτύριο δίνοντας τη ζωή του για τον Κύριό μας και Θεό μας. Έτσι και εμείς, ανέφερε ο Μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου, πρέπει να αποκτήσουμε αταλάντευτη πίστη δίνοντας την μαρτυρία της συνειδήσεώς μας στην καθημερινότητα του βίου μας.

Την  Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε Εσπερίδα στον Ιερό Ναό του Αγίου Ρηγίνου, με θέμα: «Ταφή ή καύση των σωμάτων: αμετάκλητη λήθη ή αιώνια μνήμη;», με δύο εισηγήσεις.

Στην σύντομη προσλαλιά του ο εφημέριος του ναού π. Αλέξιος ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι τελευταία γίνεται πολύς λόγος για την καύση των σωμάτων και δυστυχώς η νέα νομοθεσία επιτρέπει την δημιουργία αποτεφρωτηρίων στην Ορθόδοξη Πατρίδα μας. Ο χριστιανισμός, και μάλιστα η Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι αντίθετος με την καύση των νεκρών και τάσσεται υπέρ της ταφής, σε συνάρτηση με την ιερότητα της ψυχής και του σώματος, κατά την χριστιανική δογματική διδασκαλία.

Πρώτη εισήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου, με θέμα: «Η καύση των νεκρών ως πρόκληση για την Ποιμαντική της Εκκλησίας. Η περίπτωση του αποτεφρωτηρίου στη Ριτσώνα». Ο εισηγητής στο πρώτο μέρος της ομιλίας του προσέγγισε το θέμα της καύσης με θεολογικά, ιστορικά, υμνογραφικά, κοινωνικά, ψυχολογικά και περιβαλλοντικά κριτήρια. Ανέφερε ότι μέσα στο νεωτερικό κλίμα της γενικευμένης εκκοσμίκευσης που επιδιώκει την αποϊεροποίηση των πάντων και την περιθωριοποίηση ή και τον πλήρη εξοβελισμό των παραδοσιακών αξιών και πρακτικών, η Ορθόδοξη Εκκλησία βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπη με νέες καταστάσεις, αδιανόητες μέχρι το πρόσφατο παρελθόν.

Οι καταστάσεις αυτές αποτελούν πραγματικές προκλήσεις και κάποτε σοβαρούς κινδύνους, γιατί θέτουν σε αμφισβήτηση με λογικοφανείς προφάσεις ακόμη και θεμελιώδεις αρχές της Ορθόδοξης πίστης και παράδοσης.

Μια τέτοια καινοφανής πρόκληση για την Εκκλησία είναι η προτεινόμενη και ήδη εφαρμοζόμενη πρακτική της καύσης των νεκρών σε ειδικές αποτεφρωτικές εγκαταστάσεις ως τρόπος διαχείρισης των σωμάτων μετά τον θάνατο, εναλλακτικά προς τον παραδοσιακό ενταφιασμό.

Σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος ανέφερε ότι η ταφή του νεκρού σώματος στη γη «ἐξ ἧς ἐλήφθη» προϋποθέτει και υπονοεί πίστη στην ανάσταση κατά το εσχατολογικό γεγονός της Δευτέρας Παρουσίας.

Άρα η πρακτική του ενταφιασμού φανερώνει ελπίδα και προσδοκία νέας ζωής, σύμφωνα με το επιτυχές βιβλικό παράδειγμα του κόκκου του σίτου που πέφτει στο χώμα, «πεθαίνει» και έπειτα βλασταίνει και καρποφορεί (Α΄ Κορ. ιε΄, 37).  Ο ενταφιασμός καθίσταται αισιόδοξο προάγγελμα αναγέννησης από την μήτρα της γης.

Αντίθετα η καύση και αποτέφρωση υποδηλώνει έλλειψη πίστης και ελπίδας καθώς πραγματοποιεί άμεσα τον πλήρη αφανισμό και εκμηδενισμό. Η αποτέφρωση de facto αρνείται την προσδοκία της ανάστασης της σαρκός, και αναιρεί την προοπτική της ζωής του μέλλοντος αιώνος, που ομολογείται από τους χριστιανούς και στο σύμβολο της Πίστεως.

Στο δεύτερο μέρος της εισήγησής του ο κ. Γεώργιος αναφέρθηκε στην περίπτωση του αποτεφρωτηρίου στη Ριτσώνα, καθώς και στις αγωνιώδεις προσπάθειες του ιδίου και των κληρικών της Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας να αποτρέψουν την δημιουργία και εγκατάσταση του συγκεκριμένου αποτεφρωτηρίου, με αδιάσειστα επιχειρήματα, κάτι που δεν κατέστη δυνατό. Ο Ποιμενάρχης μας εξέφρασε τον προβληματισμό του για το ότι αδελφοί μας χριστιανοί επιλέγουν είτε οι ίδιοι  είτε οι συγγενείς τους να αποτεφρωθούν και στο τέλος κάλεσε τους ακροατές της Εσπερίδος να προβληματιστούν και να παραμείνουν πιστοί στη διδασκαλία της Εκκλησίας και την παράδοσή μας.

Δεύτερη εισήγηση του Αναπληρωτού Καθηγητού της Πατριαρχικής Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης κ. Εμμανουήλ Δουνδουλάκη, με θέμα: «Σωματική αυτοδιάθεση-καύση νεκρών και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας». Ο εισηγητής στο πλαίσιο της ομιλίας του παρέθεσε ένα εύρος ζητημάτων και πτυχών που πλαισιώνουν το θέμα της σωματικής αυτοδιάθεσης και της καύσης των νεκρών. Ανέφερε ότι η αξίωση για σωματική αυτοδιάθεση, η εκτίμηση δηλαδή ότι μπορούμε ανεμπόδιστα, να διαθέτουμε το σώμα μας, εν ζωή και μετά θάνατον, όπως επιθυμούμε, ελέγχεται ως επισφαλής θεολογικά, όταν δεν εμπίπτει σε συγκεκριμένα κριτήρια.

Η καύση των νεκρών, ως προβαλλόμενη δυνητική επιλογή, αποτελούσε πράξη απαξιωτική, ατιμωτική και εκδικητική, σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την μακραίωνη Ιερά Παράδοση.

Ο καθηγητής ανέφερε επίσης ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, ακολουθώντας την Παράδοσή Της, υπέρ του ενταφιασμού και εστιάζοντας στο σεβασμό του προσώπου και του σώματος, διακηρύσσει την ιερότητά τους, με την προβολή και την τιμητική προσκύνηση των ιερών λειψάνων των Αγίων.

Εκ του Ιερού Προσκυνήματος    

Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος συλλειτούργησε μετά του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στεφάνου στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, όπου κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας έγινε η χειροτονία εις πρεσβύτερον του Αρχιδιακόνου της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης π. Πολυκάρπου Κάστιζα, ο οποίος κατάγεται εκ της πόλεως των Θηβών.

Στον Όρθρο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος, ενώ στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, ο οποίος και χειροτόνησε τον π. Πολύκαρπο.

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας ευχαρίστησε τον Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο για την πρόσκληση να συμμετάσχει στη χειροτονία και ευχήθηκε  στον π. Πολύκαρπο καλή ιερωσύνη, να ριζώσει στο γεώργιον του Κυρίου, να καρποφορήσει στην Εκκλησία με έργα αγαθά και να γίνει μιμητής της ζωής του ενδόξου Ιερομάρτυρος Αγίου Πολυκάρπου.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος χειροθέτησε σε αρχιμανδρίτη τον νεοχειροτονηθέντα π. Πολύκαρπο.

Να σημειωθεί ότι στη χειροτονία συμμετείχαν ιερείς και πολλοί πιστοί της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως, οι οποίοι έσπευσαν στον Πολιούχο της Θεσσαλονίκης Άγιο Δημήτριο για να ευχηθούν στον π. Πολύκαρπο.

Την Τετάρτη το απόγευμα η Ομοσπονδία Συλλόγων Γυναικών Βοιωτίας  τίμησε την προστάτιδά του Αγία Φιλοθέη στον Ορχομενό. Αρχικά τελέστηκε Εσπερινός στον Ιερό Ναό  Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκριπούς χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου, με την συμμετοχή γυναικών από όλη τη Βοιωτία, στις οποίες ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε Χρόνια πολλά  και πλούσιες τις ευλογίες της προστάτιδός τους Αγίας Φιλοθέης. Στη συνέχεια στο Πνευματικό κέντρο της ενορίας, που βρίσκεται δίπλα στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, έγινε η κοπή της βασιλόπιτας της Ομοσπονδίας.

Στο Παρεκκλήσι της Αγίας Φιλοθέης, που βρίσκεται στα Γραφεία του Οργανισμού Κοινωνικών Δομών της Μητροπόλεως “Η ΑΡΩΓΗ”  στη Λιβαδειά, τελέστηκε την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2020 Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου. Στον Εσπερινό συμμετείχαν οι συνεργάτες και εθελοντές του Οργανισμού “Η ΑΡΩΓΗ” και άλλοι πιστοί, στους οποίους ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε πλούσιες τις πρεσβείες της Αγίας Φιλοθέης.

Την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου ημέρα μνήμης της Αγίας Φιλοθέης τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Λεβαδείας Θεία Λειτουργία με την συμμετοχή πολλών πιστών.

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΕΙΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΝΔΙΔΩΝ κ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΝ

Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Δοσιθέου Καστόρη

Μετά βαθυτάτης καί εἰλικρινοῦς συγκινήσεως ἱστάμεθα σήμερον ὅλοι πρό τῆς τιμίας σοροῦ τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Ἀνδίδων κυροῦ Χριστοφόρου, τήν ὁποίαν θά ἀποθέσωμεν ἐντός ὀλίγου εἰς τήν τελευταίαν τοῦ τάφου κατοικίαν, «εἰς γῆν ἐξ ἐλήφθη» κατά τήν Γραφήν. Τήν συγκινητικήν ταύτην ὥραν τοῦ ὑστάτου ἀποχαιρετισμοῦ καθώς βλέπω ἄπνουν καί ἀκίνητον ἐντός τοῦ φερέτρου τόν ἀείμνηστον Ἐπίσκοπον, ἀνακαλῶ εἰς τήν μνήμην μου τάς κορυφαίας στιγμάς τοῦ βίου του πρό πολλῶν ἐτῶν εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ, κατά τήν μοναχικήν κουράν του καί τήν εἰς διάκονον χειροτονίαν του τό ἔτος 1986 ὑπό τοῦ τότε Μητροπολίτου καί νῦν Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ.κ. Ἱερωνύμου καί εὐθύς ἀμέσως τήν εἰς πρεσβύτερον χειροτονίαν του καί εἰς ἀρχιμανδρίτην προχείρισιν εἰς τόν Ἱερόν Ναόν  Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς.

Δέν θεωρῶ σκόπιμον ἀπό τοῦ βήματος τούτου νά προβῶ εἰς λεπτομερῆ βιογράφησιν τοῦ ἐκλιπόντος ἱεράρχου. Ἀναφέρω ἁπλῶς καί ἐνδεικτικῶς τήν λαμπράν ἐπιστημονικήν του ἐπάρκειαν διαθέτοντος σπανίους διά τήν ἐποχήν του ἀκαδημαϊκούς τίτλους μεταπτυχιακῶν σπουδῶν καί δή ἐν Μεγάλῃ Βρεταννίᾳ.

Εἰργάσθη ἐπί μακρόν ἐπιτυχῶς ὡς ἐκπαιδευτικός καθηγητής εἰς τήν Ἀθωνιάδα Ἐκκλησιαστικήν Ἀκαδημίαν, διευθυντής Γυμνασίου καί Λυκείου (1959-1990). Μέ σεβασμόν καί εὐγνώμονα ἀγάπη τόν ἐνθυμοῦνται οἱ πάλαι μαθηταί του εἰς τήν ἐπαρχίαν μας, μάλιστα δέ εἰς τήν κωμόπολιν τῆς ἱστορικῆς Χαιρωνείας.

Ἡ μόρφωσίς του καί ἡ παιδαγωγική του ἐπάρκεια ἐξετιμήθησαν τόσον, ὥστε ἡ πολιτεία νά ἀποβλέψῃ πρός τάς γνώσεις του καί τήν ἱκανότητά του καί νά ἀναθέσῃ εἰς αὐτόν τήν θέσιν τοῦ προϊσταμένου τῆς Διευθύνσεως Δευτεροβαθμίου Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Νομοῦ Βοιωτίας κατά τά ἔτη 1990-91.

Κατά τήν ἐνάσκησιν τῶν σπουδαίων του καθηκόντων ἐπέδειξε θαυμαστόν ζῆλον, ὑπευθυνότητα καί πνεῦμα δικαιοσύνης καί συναδελφικότητας πρός τούς ὑφισταμένους του, καταλιπὼν εἰς πάντας ἀρίστας ἐντυπώσεις. Ἡ ὑπομονή, ἡ φιλοτιμία, ἡ ἀνεξικακία καί ἡ ἡθική ἀνωτερότης διέκρινον αὐτόν εἰς ὀλας τάς ἐκφάνσεις τῆς σταδιοδρομίας του. Καί πάντα ταῦτα ἐν πνεύματι ταπεινοφροσύνης, σεμνότητος καί μετριοπαθείας.

Ἔλαβεν ὡσαύτως μέρος εἰς ἱεραποστολάς εἰς Ν.Κορέαν (1989) καί  Χόνγκ-Κόνγκ (1992, 1994, 1995) καί διετέλεσε ἱερατικῶς προϊστάμενος τοῦ  Ι. Ν. Ἁγίου Γεωργίου Τορόντο καί Διευθυντής τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Ἀκαδημίας Τορόντο (1997- 2006).

Παντοῦ εἰς τήν διάβασίν του κατέλιπεν ἀγαθάς ἐντυπώσεις καί ἄριστα ἀποτελέσματα, ἐργαζόμενος πάντοτε εὐσυνειδήτως, ἀλλά καί σεμνῶς καί ἀθορύβως.

Ἡ Μεγάλη του Χριστοῦ Ἐκκλησία ἐκτιμήσασα τά τυπικά καί οὐσιαστικά προσόντα του τόν ἐξέλεξε τήν 26ην Ἰουνίου 1999 Βοηθόν Ἐπίσκοπον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Τορόντο ἐν Καναδᾷ, μέ τόν τίτλο
«Ἐπίσκοπος Ἀνδίδων».

Καί εἰς τήν ἀνωτάτην Ἀρχιερατικήν βαθμίδα ἀνελθών παρέμεινεν ἁπλοῦς προσηνής καί εὐγενής. Ἦτο πάντοτε ὁ ἤρεμος διδάσκαλος, ὁ ἀσφαλής ὁδηγός, ὁ ἀγαπῶν φίλος. Ὅπου κι ἄν ὑπηρέτησεν εἴτε ὡς κληρικός, εἴτε ὡς ἐκπαιδευτικός λειτουργός, ὁ ἐκλιπών Ἱεράρχης ἠνάλωσεν ἑαυτόν ἐν τῇ διακονίᾳ τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς κοινωνίας.

Τά ἀνθρωπιστικά του προσόντα ἦσαν ἐπί πλέον τά συνοδοιποροῦντα πρός τά ἐκ τῆς ἀρχιερωσύνης καθήκοντα καί ὁ εὐτυχής αὐτός συνδυασμός συνύφαινε τήν σεμνήν καί διακριτικήν του προσωπικότητα, ἡ ὁποία θά μείνῃ ἀσφαλῶς ἀλησμόνητος εἰς τούς γνωρίσαντας αὐτόν.

Εἰς τό τέρμα τῆς ἐπί γῆς πορείας του ὑπό τό βάρος προβλημάτων ὑγείας ἀποτόκων τῆς προκεχωρημένης ἡλικίας, εἶχε τήν εὐλογία νά τύχῃ στοργικῆς περιθάλψεως εἰς τό Θεραπευτήριον Χρονίων Παθήσεων τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ἐν Λεβαδείᾳ, χάρις εἰς τήν ἀγαπητικήν διάθεσιν τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου.

Σεβασμιώτατε, εὔχεσθε ὅπως «ὁ καί νεκρῶν καί ζώντων ἐξουσιαστής» ἀναπαύσῃ μετά τῶν ἐκλεκτῶν Του τήν μακαρίαν ψυχήν τοῦ Ἐπισκόπου Ἀνδίδων, διότι εἶναι «μακάριοι οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες» ἐφ’ ὅσον δικαιοῦνται τόν τῆς δικαιοσύνης στέφανον ὡς τήν πίστιν τηρήσαντες καί τόν δρόμον τελέσαντες.

Ὅλοι, μαθηταί, συλλειτουργοί, πνευματικά τέκνα, τεθλιμμένοι συγγενεῖς κατά σάρκα, ὑπόσχονται ὅτι δέν θά λησμονήσουν τόν προσηνῆ καί εὐγενικόν, τόν Ἀρχιερέα, διδάσκαλον, ἀδελφόν καί φίλον.

«Μακάριος ὅν ἐξελέξατο καί προσελάβου, κατασκηνώσει ἐν ταῖς αὐλαῖς σου».

Την Κυριακή του Ασώτου, 16 Φεβρουαρίου 2020, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος ιερούργησε στον Ιερό Ναό Αγίας Άννης Χαλανδρίου. Στον Ιερό Ναό ευρίσκετο προς προσκύνηση από το Σάββατο 8 Φεβρουαρίου η κάρα του Αγίου Κυπριανού, την οποία μετέφερε στον ως άνω Ιερό Ναό ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Καμπιών Διονύσου Βοιωτίας της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, πανοσ. αρχιμ. π. Νεκτάριος Μήτσου.

Ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος αναφέρθηκε στην παραβολή του Ασώτου Υιού τονίζοντας το ρόλο κάθε μέλους της οικογένειας. Αναφέρθηκε στη μετάνοια του μικρού υιού, στο μεγάλο υιό που δεν έγινε κοινωνός της χαράς της επιστροφής του αδελφού του, και στην αγάπη του πατέρα τονίζοντας ότι ο Θεός είναι πάντα κοντά μας να μας περιμαζέψει, όταν το επιθυμήσουμε. Ενώ έκλεισε το λόγο του με την ευχή να μιμηθούμε τον άσωτο υιό στη μετάνοια.

Στο τέλος, οι ιερείς του Ναού ευχαρίστησαν τον Σεβασμιώτατο για την άδεια και την ευλογία να μεταφερθεί η κάρα του Αγίου Κυπριανού από την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου  Καμπιών στον Ιερό Ναό τους και του πρόσφεραν ως δώρο ένα εγκόλπιο.